Het zeilseizoen zit er voor de meeste zeilers al weer op als wij nog een sluitingstocht hebben van de Nederlandsche Vereniging van Kustzeilers.
In Andijk is al menig boot winterklaar gemaakt, maar wij gaan nog zeilen. Het is mooi weer met Z-ZO 3-4. De verwachting is dat de wind later op de dag 4-5 en mogelijk 6 zal worden, maar blijft wel Z-ZO. Om Enkhuizen te kunnen bereiken moeten we 1 slag naar buiten maken. Eenmaal bij Enkhuizen zeilen strijken en we kunnen meteen doorvaren de sluis in. Na de sluis meteen de zeilen er weer op en een koers uitzetten naar Volendam. Met Z-ZO is dit prima te bezeilen. De wind trekt aan tot 4-5en met het zonnetje erbij is het volop genieten. De wind is wel wat vlagerig.
Vlak voor de haven zien we de witte vlaggen van de Kustzeilers al wapperen, dus is het duidelijk naar welke steiger we moeten. We worden opgewacht en het is altijd makkelijk een paar extra handen om de lijnen aan te pakken.
Na het opruimen van de zeilen gaan we even betalen en daarna gezellig borrelen bij Mary en Kees van de Rossinante. Het is al een boot vol bij hen, het is mooi weer dus kunnen we lekker buiten zitten. Na de borrel gaan we aan boord aan de hutspot met een bal gehakt (thuis al klaargemaakt).
Overdag hebben we geen regen gehad maar des te meer is er in de nacht gevallen.
Zaterdag lijkt, ondanks de voorspelling, een prima dag te worden. Er komen in de loop van de ochtend nog wat boten binnen. Om 14.30 uur is het verzamelen voor een puzzeltocht. Daar krijgen we uitleg en een boekje over een Historische Kunstpuzzelroute en verdeelt iedereen zich in groepjes. We hebben bijna 2 uur voor de wandelroute, want om uiterlijk 16.30 uur worden we verwacht bij Restaurant Smit Bokkum, waar we kunnen borrelen maar waar we tevens uitleg zullen krijgen over het roken van paling.
Onderweg moeten we nog 16 vragen beantwoorden, o.a:
1) Vrouwen en meisjes sliepen in de bedstee, maar waar sliepen de mannen en de
jongens
(antwoord: in het vooronder op het schip)
2) Er staat een Klokkenpaal bij de oude haven die werd geluid om viskopers op te
roepen, maar ook wel bij calamiteiten; bij welke speciale gelegenheid werd deze
nog meer geluid?
(antwoord: bij ondertrouw)
3) Hoe werd de ouderwetse Turkse Schommel destijds aangevoerd
(antwoord: handmatig)
4) Hoe groot was de toenmalige vissersvloot (antwoord: 250)
Dit antwoord hebben wij gekregen van een Volendammer die zijn oom had nr. 243 en
dat was één van het laatst uitgegeven nummer en zijn vader had 63.
Onderweg hebben we wat contact met Volendammers en als die éénmaal aan de praat raken over ‘hun’ Volendam, dan krijg je fantastische verhalen. Het is een gezellige wandeling met Kees, Mary, Kees, Leny, Bernard, Henk en Joke.
Als we alle 16 vragen hebben beantwoord gaan we naar Smit Bokkum, we hebben wel zin in een borrel. Het weer betrekt en hopelijk zijn we voor de regen binnen.
Buiten op het terras drinken we wat en dan kunnen we naar binnen, waar Jan Smit (bijnaam Bokkum) zal vertellen over zijn palingrokerij en het restaurant Smit Bokkum.
Deze palingrokerij gaat over van vader op zoon en hij is de 6e generatie.. Een vette paling blijkt het meest geschikt om te roken. Er wordt op verschillende wijze gevist; met fuiken, netten, lange lijn met 5000 haakjes of palingkistjes. Er mag nog maar 4 maanden per jaar gevist worden op paling en dat is volgens Jan geen goede zaak. Je krijgt bijna nergens meer echte IJsselmeer paling, het meeste wat aangeboden wordt is kweekaal. Bij Jan kun je wel echte IJsselmeerpaling kopen, vaste klanten bestellen altijd vooruit. Voor een pond gerookte IJsselmeerpaling betaal je tegenwoordig zo’n € 38,00. Uiteraard kunnen we zijn paling op proeven, we krijgen deze gefileerd op een stukje wit brood.
Even later is er een zalig buffet klaargezet, uiteraard met vis maar voor de niet viseters is er ook vlees. Het is gezellig aan tafel en het is leuk om op deze wijze meer “Kustzeilers” te leren kennen. We drinken nog een kop koffie en gaan terug aan boord.
De volgende ochtend gaan wij, na een kop koffie gedronken te hebben bij Mary en Kees, weer richting Andijk. Het is mooi weer en er staat een Z-ZO 4-5.
Ook nu is het weer zalig zeilen en we zijn in no time weer in Andijk.
Al met al vonden wij het een zeer geslaagde sluitingstocht.
dinsdag 19 oktober 2010
Ankerbol 2010
Zaterdag 18 september 2010 .. editie van de Ankerbol
Wij doen voor de 3e keer mee met deze wedstrijd, alleen nu niet met z'n 2tjes, maar samen met 2 collega's van Henk (Emily en Theo). Het weer is niet zo geweldig, als Henk naar het palaver is komt inmiddels de regen met bakken uit de lucht. Joke maakt de boot alvast vaarklaar. Na het palaver komt Henk samen met Emily en Theo aan boord. Onze gasten hebben wat lekkers voor bij de koffie meegenomen, dus eerst maar koffie met appelgebak.
We spreken onze tactiek door voor straks bij de start. Buiten gooien we op de aangegeven ankerpaats ons anker over boord en is het wachten op het startsein. Onze starttijd zal om 11.00 uur zijn. Eerst gaat de groep met de gele vlag (wij hebben wit) van start. 5 minuten voor de starttijd mag er maar 1 persoon buiten zijn, de andere moeten benedendeks zijn. Wij krijgen het 10 minuten zijn en dan na 5 minuten gaan Joke, Emily en Theo naar beneden. Zodra het startsein voor ons klinkt komen we met z'n drieen naar buiten en doen wat we van te voren hebben afgesproken. Henk haalt het anker op, Emily laat de ankerbal zakken, Theo en Joke hijzen het grootzeil. Als het grootzeil staat gaat Theo achter het stuur en dan is er ineens paniek. Een boot die veel te dicht naast ons was komen liggen komt niet vlug genoeg weg en er dreigt een aanvaring. Snel starten we de motor om aanvaring te voorkomen, het gaat goed en snel de motor weer uit en dan kunnen we over de startlijn. Henk meld dit incident en het gebruik van de motor aan het eind van de dag aan de organisatie, want eigenlijk mag je de motor na het 5 minuten sein niet meer gebruiken. Later zou blijken dat het gebruik van de motor geen consequenties voor ons zou hebben, het was een staaltje van goed zeemanschap. Terwijl Theo stuurt zorgt de rest dat de genua uitrolt en worden onder leiding van Henk de zeilen goed getrimt. Straks moeten we weer voor anker en wel voor Andijk (bekend terrein voor ons). Emily en Joke gaan op de hoge kant zitten en daarbij blijven de dames niet droog, er zijn behoorlijke golven ontstaan door de harde wind. Onze gekozen koers blijkt een juiste te zijn, we lopen menige boot in en blijven concurrenten voor.
Helaas voor iedereen draait de wind en moeten we toch nog een slag maken om niet op het vogeleiland terecht te komen. Na het ronden van de WP8 gaan we richting de ankerplaats bij Andijk. Voordat we daar zijn moet Henk voorop gaan staan, we gaan dwars door een wedstrijdveld van de 470 heen, hij roept naar Theo waar hij naartoe moet sturen, een beetje bak en dan weer stuurboord. Het gaat allemaal goed. De Neeltje Jacoba fungeert als finish schip. Als wij éénmaal gefinished zijn blijken er al 4 boten voor anker te liggen, wat helemaal niet slecht is, menig concurrent zijn wij voorgebleven. We hebben trek gekregen, dus broodjes klaarmaken en het smaakt ons prima. Er zijn wel wat boten die wat moeite hebben om goed voor anker te gaan en wezien menig anker meerdere opgehaald worden en weer te water gaan. Nadat de laaste boten gefinished zijn komt er een herstart maar dan alle boten tegelijk, wel met dien verstande dat bij het 5 minuten signaal er maar 1 persoon buiten mag zijn (wat niet iedere boot heeft gebrepen). Er komt via de marifoon een wijziging van de te varen route. Om niet weer dwars door de andere wedstrijdvelden te moeten varen is de WP8 boei komen te vervallen en gaan we rechtstreeks naar het Krabbersgat waar de 2de finishlijn is. Het weer is inmiddels helemaal opgeknapt zelfs de zon is erbij gekomen. Wij hebben niet ingeschreven met spinnaker en dat is misschien wel jammer want richting Enkhuizen is voor de wind. Bij ons wordt de genua uitgeboomt en met grootzeil aan de andere kant. Dit blijkt voor ons prachtig uit te pakken, wij kunnen op deze manier in 1 keer richting Enkhuizen en de andere met de spinnakers moeten eerst nog een stuk naar buiten om even later optimaal van hun zeil gebruik te kunnen maken, we blijven alle concurrenten voor. Emily heeft het stuur van Theo overgenomen en ze doet dit niet onverdienstelijk. Ze moet scherp blijven en krijgt dan ook de nodige aanwijzingen, we zijn fanatiek want we gaan goed. Op het laatste stuk moet de boom eruit en gaan we meer aan de wind varen. Na de finish en het binnenhalen van de zeilen varen we de haven binnen en gaan liggen naast Meisje een J109. Even de boel verder opruimen en dan is het tijd voor de borrel en evalueren we onze race. Hoeveelste zouden we zijn geworden! Henk zou het al prachtig vinden als we in de middenmoot terecht zijn gekomen van de ??? boten. Om 18.00 uur is de prijsuitreiking en daar blijkt dat we 5de zijn geworden. SUPER goed! Nadat we van een schippers-maaltijd gebruik gemaakt hebben, gaan Emily en Theo richting huis. We kunnen terugkijken op een zeer geslaagde Ankerbol wedstrijd.
Zondag gaan we om 11.00 uur richting Andijk en hebben dan nog een heerlijke zeildag.
Wij doen voor de 3e keer mee met deze wedstrijd, alleen nu niet met z'n 2tjes, maar samen met 2 collega's van Henk (Emily en Theo). Het weer is niet zo geweldig, als Henk naar het palaver is komt inmiddels de regen met bakken uit de lucht. Joke maakt de boot alvast vaarklaar. Na het palaver komt Henk samen met Emily en Theo aan boord. Onze gasten hebben wat lekkers voor bij de koffie meegenomen, dus eerst maar koffie met appelgebak.
We spreken onze tactiek door voor straks bij de start. Buiten gooien we op de aangegeven ankerpaats ons anker over boord en is het wachten op het startsein. Onze starttijd zal om 11.00 uur zijn. Eerst gaat de groep met de gele vlag (wij hebben wit) van start. 5 minuten voor de starttijd mag er maar 1 persoon buiten zijn, de andere moeten benedendeks zijn. Wij krijgen het 10 minuten zijn en dan na 5 minuten gaan Joke, Emily en Theo naar beneden. Zodra het startsein voor ons klinkt komen we met z'n drieen naar buiten en doen wat we van te voren hebben afgesproken. Henk haalt het anker op, Emily laat de ankerbal zakken, Theo en Joke hijzen het grootzeil. Als het grootzeil staat gaat Theo achter het stuur en dan is er ineens paniek. Een boot die veel te dicht naast ons was komen liggen komt niet vlug genoeg weg en er dreigt een aanvaring. Snel starten we de motor om aanvaring te voorkomen, het gaat goed en snel de motor weer uit en dan kunnen we over de startlijn. Henk meld dit incident en het gebruik van de motor aan het eind van de dag aan de organisatie, want eigenlijk mag je de motor na het 5 minuten sein niet meer gebruiken. Later zou blijken dat het gebruik van de motor geen consequenties voor ons zou hebben, het was een staaltje van goed zeemanschap. Terwijl Theo stuurt zorgt de rest dat de genua uitrolt en worden onder leiding van Henk de zeilen goed getrimt. Straks moeten we weer voor anker en wel voor Andijk (bekend terrein voor ons). Emily en Joke gaan op de hoge kant zitten en daarbij blijven de dames niet droog, er zijn behoorlijke golven ontstaan door de harde wind. Onze gekozen koers blijkt een juiste te zijn, we lopen menige boot in en blijven concurrenten voor.
Helaas voor iedereen draait de wind en moeten we toch nog een slag maken om niet op het vogeleiland terecht te komen. Na het ronden van de WP8 gaan we richting de ankerplaats bij Andijk. Voordat we daar zijn moet Henk voorop gaan staan, we gaan dwars door een wedstrijdveld van de 470 heen, hij roept naar Theo waar hij naartoe moet sturen, een beetje bak en dan weer stuurboord. Het gaat allemaal goed. De Neeltje Jacoba fungeert als finish schip. Als wij éénmaal gefinished zijn blijken er al 4 boten voor anker te liggen, wat helemaal niet slecht is, menig concurrent zijn wij voorgebleven. We hebben trek gekregen, dus broodjes klaarmaken en het smaakt ons prima. Er zijn wel wat boten die wat moeite hebben om goed voor anker te gaan en wezien menig anker meerdere opgehaald worden en weer te water gaan. Nadat de laaste boten gefinished zijn komt er een herstart maar dan alle boten tegelijk, wel met dien verstande dat bij het 5 minuten signaal er maar 1 persoon buiten mag zijn (wat niet iedere boot heeft gebrepen). Er komt via de marifoon een wijziging van de te varen route. Om niet weer dwars door de andere wedstrijdvelden te moeten varen is de WP8 boei komen te vervallen en gaan we rechtstreeks naar het Krabbersgat waar de 2de finishlijn is. Het weer is inmiddels helemaal opgeknapt zelfs de zon is erbij gekomen. Wij hebben niet ingeschreven met spinnaker en dat is misschien wel jammer want richting Enkhuizen is voor de wind. Bij ons wordt de genua uitgeboomt en met grootzeil aan de andere kant. Dit blijkt voor ons prachtig uit te pakken, wij kunnen op deze manier in 1 keer richting Enkhuizen en de andere met de spinnakers moeten eerst nog een stuk naar buiten om even later optimaal van hun zeil gebruik te kunnen maken, we blijven alle concurrenten voor. Emily heeft het stuur van Theo overgenomen en ze doet dit niet onverdienstelijk. Ze moet scherp blijven en krijgt dan ook de nodige aanwijzingen, we zijn fanatiek want we gaan goed. Op het laatste stuk moet de boom eruit en gaan we meer aan de wind varen. Na de finish en het binnenhalen van de zeilen varen we de haven binnen en gaan liggen naast Meisje een J109. Even de boel verder opruimen en dan is het tijd voor de borrel en evalueren we onze race. Hoeveelste zouden we zijn geworden! Henk zou het al prachtig vinden als we in de middenmoot terecht zijn gekomen van de ??? boten. Om 18.00 uur is de prijsuitreiking en daar blijkt dat we 5de zijn geworden. SUPER goed! Nadat we van een schippers-maaltijd gebruik gemaakt hebben, gaan Emily en Theo richting huis. We kunnen terugkijken op een zeer geslaagde Ankerbol wedstrijd.
Zondag gaan we om 11.00 uur richting Andijk en hebben dan nog een heerlijke zeildag.
Abonneren op:
Posts (Atom)