Sneeuw en ijs maakt dat wij niet uit de haven van Andijk kunnen vertrekken.
We gaan de dagen nu gezellig doorbrengen in Andijk. Onze boot is versierd met lichtslangen aan de buitenkant, maar ook in de boot is het gezellig met kerstversiering.
maandag 20 december 2010
Kerst 2010
Onze plannen om ook dit jaar Kerst en Oud- en Nieuw op Terschelling door te brengen gaan helaas niet door.
Sneeuw en ijs maakt dat wij niet uit de haven van Andijk kunnen vertrekken.
We gaan de dagen nu gezellig doorbrengen in Andijk. Onze boot is versierd met lichtslangen aan de buitenkant, maar ook in de boot is het gezellig met kerstversiering.
Sneeuw en ijs maakt dat wij niet uit de haven van Andijk kunnen vertrekken.
We gaan de dagen nu gezellig doorbrengen in Andijk. Onze boot is versierd met lichtslangen aan de buitenkant, maar ook in de boot is het gezellig met kerstversiering.
dinsdag 19 oktober 2010
Sluitingstocht NVvK
Het zeilseizoen zit er voor de meeste zeilers al weer op als wij nog een sluitingstocht hebben van de Nederlandsche Vereniging van Kustzeilers.
In Andijk is al menig boot winterklaar gemaakt, maar wij gaan nog zeilen. Het is mooi weer met Z-ZO 3-4. De verwachting is dat de wind later op de dag 4-5 en mogelijk 6 zal worden, maar blijft wel Z-ZO. Om Enkhuizen te kunnen bereiken moeten we 1 slag naar buiten maken. Eenmaal bij Enkhuizen zeilen strijken en we kunnen meteen doorvaren de sluis in. Na de sluis meteen de zeilen er weer op en een koers uitzetten naar Volendam. Met Z-ZO is dit prima te bezeilen. De wind trekt aan tot 4-5en met het zonnetje erbij is het volop genieten. De wind is wel wat vlagerig.
Vlak voor de haven zien we de witte vlaggen van de Kustzeilers al wapperen, dus is het duidelijk naar welke steiger we moeten. We worden opgewacht en het is altijd makkelijk een paar extra handen om de lijnen aan te pakken.
Na het opruimen van de zeilen gaan we even betalen en daarna gezellig borrelen bij Mary en Kees van de Rossinante. Het is al een boot vol bij hen, het is mooi weer dus kunnen we lekker buiten zitten. Na de borrel gaan we aan boord aan de hutspot met een bal gehakt (thuis al klaargemaakt).
Overdag hebben we geen regen gehad maar des te meer is er in de nacht gevallen.
Zaterdag lijkt, ondanks de voorspelling, een prima dag te worden. Er komen in de loop van de ochtend nog wat boten binnen. Om 14.30 uur is het verzamelen voor een puzzeltocht. Daar krijgen we uitleg en een boekje over een Historische Kunstpuzzelroute en verdeelt iedereen zich in groepjes. We hebben bijna 2 uur voor de wandelroute, want om uiterlijk 16.30 uur worden we verwacht bij Restaurant Smit Bokkum, waar we kunnen borrelen maar waar we tevens uitleg zullen krijgen over het roken van paling.
Onderweg moeten we nog 16 vragen beantwoorden, o.a:
1) Vrouwen en meisjes sliepen in de bedstee, maar waar sliepen de mannen en de
jongens
(antwoord: in het vooronder op het schip)
2) Er staat een Klokkenpaal bij de oude haven die werd geluid om viskopers op te
roepen, maar ook wel bij calamiteiten; bij welke speciale gelegenheid werd deze
nog meer geluid?
(antwoord: bij ondertrouw)
3) Hoe werd de ouderwetse Turkse Schommel destijds aangevoerd
(antwoord: handmatig)
4) Hoe groot was de toenmalige vissersvloot (antwoord: 250)
Dit antwoord hebben wij gekregen van een Volendammer die zijn oom had nr. 243 en
dat was één van het laatst uitgegeven nummer en zijn vader had 63.
Onderweg hebben we wat contact met Volendammers en als die éénmaal aan de praat raken over ‘hun’ Volendam, dan krijg je fantastische verhalen. Het is een gezellige wandeling met Kees, Mary, Kees, Leny, Bernard, Henk en Joke.
Als we alle 16 vragen hebben beantwoord gaan we naar Smit Bokkum, we hebben wel zin in een borrel. Het weer betrekt en hopelijk zijn we voor de regen binnen.
Buiten op het terras drinken we wat en dan kunnen we naar binnen, waar Jan Smit (bijnaam Bokkum) zal vertellen over zijn palingrokerij en het restaurant Smit Bokkum.
Deze palingrokerij gaat over van vader op zoon en hij is de 6e generatie.. Een vette paling blijkt het meest geschikt om te roken. Er wordt op verschillende wijze gevist; met fuiken, netten, lange lijn met 5000 haakjes of palingkistjes. Er mag nog maar 4 maanden per jaar gevist worden op paling en dat is volgens Jan geen goede zaak. Je krijgt bijna nergens meer echte IJsselmeer paling, het meeste wat aangeboden wordt is kweekaal. Bij Jan kun je wel echte IJsselmeerpaling kopen, vaste klanten bestellen altijd vooruit. Voor een pond gerookte IJsselmeerpaling betaal je tegenwoordig zo’n € 38,00. Uiteraard kunnen we zijn paling op proeven, we krijgen deze gefileerd op een stukje wit brood.
Even later is er een zalig buffet klaargezet, uiteraard met vis maar voor de niet viseters is er ook vlees. Het is gezellig aan tafel en het is leuk om op deze wijze meer “Kustzeilers” te leren kennen. We drinken nog een kop koffie en gaan terug aan boord.
De volgende ochtend gaan wij, na een kop koffie gedronken te hebben bij Mary en Kees, weer richting Andijk. Het is mooi weer en er staat een Z-ZO 4-5.
Ook nu is het weer zalig zeilen en we zijn in no time weer in Andijk.
Al met al vonden wij het een zeer geslaagde sluitingstocht.
In Andijk is al menig boot winterklaar gemaakt, maar wij gaan nog zeilen. Het is mooi weer met Z-ZO 3-4. De verwachting is dat de wind later op de dag 4-5 en mogelijk 6 zal worden, maar blijft wel Z-ZO. Om Enkhuizen te kunnen bereiken moeten we 1 slag naar buiten maken. Eenmaal bij Enkhuizen zeilen strijken en we kunnen meteen doorvaren de sluis in. Na de sluis meteen de zeilen er weer op en een koers uitzetten naar Volendam. Met Z-ZO is dit prima te bezeilen. De wind trekt aan tot 4-5en met het zonnetje erbij is het volop genieten. De wind is wel wat vlagerig.
Vlak voor de haven zien we de witte vlaggen van de Kustzeilers al wapperen, dus is het duidelijk naar welke steiger we moeten. We worden opgewacht en het is altijd makkelijk een paar extra handen om de lijnen aan te pakken.
Na het opruimen van de zeilen gaan we even betalen en daarna gezellig borrelen bij Mary en Kees van de Rossinante. Het is al een boot vol bij hen, het is mooi weer dus kunnen we lekker buiten zitten. Na de borrel gaan we aan boord aan de hutspot met een bal gehakt (thuis al klaargemaakt).
Overdag hebben we geen regen gehad maar des te meer is er in de nacht gevallen.
Zaterdag lijkt, ondanks de voorspelling, een prima dag te worden. Er komen in de loop van de ochtend nog wat boten binnen. Om 14.30 uur is het verzamelen voor een puzzeltocht. Daar krijgen we uitleg en een boekje over een Historische Kunstpuzzelroute en verdeelt iedereen zich in groepjes. We hebben bijna 2 uur voor de wandelroute, want om uiterlijk 16.30 uur worden we verwacht bij Restaurant Smit Bokkum, waar we kunnen borrelen maar waar we tevens uitleg zullen krijgen over het roken van paling.
Onderweg moeten we nog 16 vragen beantwoorden, o.a:
1) Vrouwen en meisjes sliepen in de bedstee, maar waar sliepen de mannen en de
jongens
(antwoord: in het vooronder op het schip)
2) Er staat een Klokkenpaal bij de oude haven die werd geluid om viskopers op te
roepen, maar ook wel bij calamiteiten; bij welke speciale gelegenheid werd deze
nog meer geluid?
(antwoord: bij ondertrouw)
3) Hoe werd de ouderwetse Turkse Schommel destijds aangevoerd
(antwoord: handmatig)
4) Hoe groot was de toenmalige vissersvloot (antwoord: 250)
Dit antwoord hebben wij gekregen van een Volendammer die zijn oom had nr. 243 en
dat was één van het laatst uitgegeven nummer en zijn vader had 63.
Onderweg hebben we wat contact met Volendammers en als die éénmaal aan de praat raken over ‘hun’ Volendam, dan krijg je fantastische verhalen. Het is een gezellige wandeling met Kees, Mary, Kees, Leny, Bernard, Henk en Joke.
Als we alle 16 vragen hebben beantwoord gaan we naar Smit Bokkum, we hebben wel zin in een borrel. Het weer betrekt en hopelijk zijn we voor de regen binnen.
Buiten op het terras drinken we wat en dan kunnen we naar binnen, waar Jan Smit (bijnaam Bokkum) zal vertellen over zijn palingrokerij en het restaurant Smit Bokkum.
Deze palingrokerij gaat over van vader op zoon en hij is de 6e generatie.. Een vette paling blijkt het meest geschikt om te roken. Er wordt op verschillende wijze gevist; met fuiken, netten, lange lijn met 5000 haakjes of palingkistjes. Er mag nog maar 4 maanden per jaar gevist worden op paling en dat is volgens Jan geen goede zaak. Je krijgt bijna nergens meer echte IJsselmeer paling, het meeste wat aangeboden wordt is kweekaal. Bij Jan kun je wel echte IJsselmeerpaling kopen, vaste klanten bestellen altijd vooruit. Voor een pond gerookte IJsselmeerpaling betaal je tegenwoordig zo’n € 38,00. Uiteraard kunnen we zijn paling op proeven, we krijgen deze gefileerd op een stukje wit brood.
Even later is er een zalig buffet klaargezet, uiteraard met vis maar voor de niet viseters is er ook vlees. Het is gezellig aan tafel en het is leuk om op deze wijze meer “Kustzeilers” te leren kennen. We drinken nog een kop koffie en gaan terug aan boord.
De volgende ochtend gaan wij, na een kop koffie gedronken te hebben bij Mary en Kees, weer richting Andijk. Het is mooi weer en er staat een Z-ZO 4-5.
Ook nu is het weer zalig zeilen en we zijn in no time weer in Andijk.
Al met al vonden wij het een zeer geslaagde sluitingstocht.
Ankerbol 2010
Zaterdag 18 september 2010 .. editie van de Ankerbol
Wij doen voor de 3e keer mee met deze wedstrijd, alleen nu niet met z'n 2tjes, maar samen met 2 collega's van Henk (Emily en Theo). Het weer is niet zo geweldig, als Henk naar het palaver is komt inmiddels de regen met bakken uit de lucht. Joke maakt de boot alvast vaarklaar. Na het palaver komt Henk samen met Emily en Theo aan boord. Onze gasten hebben wat lekkers voor bij de koffie meegenomen, dus eerst maar koffie met appelgebak.
We spreken onze tactiek door voor straks bij de start. Buiten gooien we op de aangegeven ankerpaats ons anker over boord en is het wachten op het startsein. Onze starttijd zal om 11.00 uur zijn. Eerst gaat de groep met de gele vlag (wij hebben wit) van start. 5 minuten voor de starttijd mag er maar 1 persoon buiten zijn, de andere moeten benedendeks zijn. Wij krijgen het 10 minuten zijn en dan na 5 minuten gaan Joke, Emily en Theo naar beneden. Zodra het startsein voor ons klinkt komen we met z'n drieen naar buiten en doen wat we van te voren hebben afgesproken. Henk haalt het anker op, Emily laat de ankerbal zakken, Theo en Joke hijzen het grootzeil. Als het grootzeil staat gaat Theo achter het stuur en dan is er ineens paniek. Een boot die veel te dicht naast ons was komen liggen komt niet vlug genoeg weg en er dreigt een aanvaring. Snel starten we de motor om aanvaring te voorkomen, het gaat goed en snel de motor weer uit en dan kunnen we over de startlijn. Henk meld dit incident en het gebruik van de motor aan het eind van de dag aan de organisatie, want eigenlijk mag je de motor na het 5 minuten sein niet meer gebruiken. Later zou blijken dat het gebruik van de motor geen consequenties voor ons zou hebben, het was een staaltje van goed zeemanschap. Terwijl Theo stuurt zorgt de rest dat de genua uitrolt en worden onder leiding van Henk de zeilen goed getrimt. Straks moeten we weer voor anker en wel voor Andijk (bekend terrein voor ons). Emily en Joke gaan op de hoge kant zitten en daarbij blijven de dames niet droog, er zijn behoorlijke golven ontstaan door de harde wind. Onze gekozen koers blijkt een juiste te zijn, we lopen menige boot in en blijven concurrenten voor.
Helaas voor iedereen draait de wind en moeten we toch nog een slag maken om niet op het vogeleiland terecht te komen. Na het ronden van de WP8 gaan we richting de ankerplaats bij Andijk. Voordat we daar zijn moet Henk voorop gaan staan, we gaan dwars door een wedstrijdveld van de 470 heen, hij roept naar Theo waar hij naartoe moet sturen, een beetje bak en dan weer stuurboord. Het gaat allemaal goed. De Neeltje Jacoba fungeert als finish schip. Als wij éénmaal gefinished zijn blijken er al 4 boten voor anker te liggen, wat helemaal niet slecht is, menig concurrent zijn wij voorgebleven. We hebben trek gekregen, dus broodjes klaarmaken en het smaakt ons prima. Er zijn wel wat boten die wat moeite hebben om goed voor anker te gaan en wezien menig anker meerdere opgehaald worden en weer te water gaan. Nadat de laaste boten gefinished zijn komt er een herstart maar dan alle boten tegelijk, wel met dien verstande dat bij het 5 minuten signaal er maar 1 persoon buiten mag zijn (wat niet iedere boot heeft gebrepen). Er komt via de marifoon een wijziging van de te varen route. Om niet weer dwars door de andere wedstrijdvelden te moeten varen is de WP8 boei komen te vervallen en gaan we rechtstreeks naar het Krabbersgat waar de 2de finishlijn is. Het weer is inmiddels helemaal opgeknapt zelfs de zon is erbij gekomen. Wij hebben niet ingeschreven met spinnaker en dat is misschien wel jammer want richting Enkhuizen is voor de wind. Bij ons wordt de genua uitgeboomt en met grootzeil aan de andere kant. Dit blijkt voor ons prachtig uit te pakken, wij kunnen op deze manier in 1 keer richting Enkhuizen en de andere met de spinnakers moeten eerst nog een stuk naar buiten om even later optimaal van hun zeil gebruik te kunnen maken, we blijven alle concurrenten voor. Emily heeft het stuur van Theo overgenomen en ze doet dit niet onverdienstelijk. Ze moet scherp blijven en krijgt dan ook de nodige aanwijzingen, we zijn fanatiek want we gaan goed. Op het laatste stuk moet de boom eruit en gaan we meer aan de wind varen. Na de finish en het binnenhalen van de zeilen varen we de haven binnen en gaan liggen naast Meisje een J109. Even de boel verder opruimen en dan is het tijd voor de borrel en evalueren we onze race. Hoeveelste zouden we zijn geworden! Henk zou het al prachtig vinden als we in de middenmoot terecht zijn gekomen van de ??? boten. Om 18.00 uur is de prijsuitreiking en daar blijkt dat we 5de zijn geworden. SUPER goed! Nadat we van een schippers-maaltijd gebruik gemaakt hebben, gaan Emily en Theo richting huis. We kunnen terugkijken op een zeer geslaagde Ankerbol wedstrijd.
Zondag gaan we om 11.00 uur richting Andijk en hebben dan nog een heerlijke zeildag.
Wij doen voor de 3e keer mee met deze wedstrijd, alleen nu niet met z'n 2tjes, maar samen met 2 collega's van Henk (Emily en Theo). Het weer is niet zo geweldig, als Henk naar het palaver is komt inmiddels de regen met bakken uit de lucht. Joke maakt de boot alvast vaarklaar. Na het palaver komt Henk samen met Emily en Theo aan boord. Onze gasten hebben wat lekkers voor bij de koffie meegenomen, dus eerst maar koffie met appelgebak.
We spreken onze tactiek door voor straks bij de start. Buiten gooien we op de aangegeven ankerpaats ons anker over boord en is het wachten op het startsein. Onze starttijd zal om 11.00 uur zijn. Eerst gaat de groep met de gele vlag (wij hebben wit) van start. 5 minuten voor de starttijd mag er maar 1 persoon buiten zijn, de andere moeten benedendeks zijn. Wij krijgen het 10 minuten zijn en dan na 5 minuten gaan Joke, Emily en Theo naar beneden. Zodra het startsein voor ons klinkt komen we met z'n drieen naar buiten en doen wat we van te voren hebben afgesproken. Henk haalt het anker op, Emily laat de ankerbal zakken, Theo en Joke hijzen het grootzeil. Als het grootzeil staat gaat Theo achter het stuur en dan is er ineens paniek. Een boot die veel te dicht naast ons was komen liggen komt niet vlug genoeg weg en er dreigt een aanvaring. Snel starten we de motor om aanvaring te voorkomen, het gaat goed en snel de motor weer uit en dan kunnen we over de startlijn. Henk meld dit incident en het gebruik van de motor aan het eind van de dag aan de organisatie, want eigenlijk mag je de motor na het 5 minuten sein niet meer gebruiken. Later zou blijken dat het gebruik van de motor geen consequenties voor ons zou hebben, het was een staaltje van goed zeemanschap. Terwijl Theo stuurt zorgt de rest dat de genua uitrolt en worden onder leiding van Henk de zeilen goed getrimt. Straks moeten we weer voor anker en wel voor Andijk (bekend terrein voor ons). Emily en Joke gaan op de hoge kant zitten en daarbij blijven de dames niet droog, er zijn behoorlijke golven ontstaan door de harde wind. Onze gekozen koers blijkt een juiste te zijn, we lopen menige boot in en blijven concurrenten voor.
Helaas voor iedereen draait de wind en moeten we toch nog een slag maken om niet op het vogeleiland terecht te komen. Na het ronden van de WP8 gaan we richting de ankerplaats bij Andijk. Voordat we daar zijn moet Henk voorop gaan staan, we gaan dwars door een wedstrijdveld van de 470 heen, hij roept naar Theo waar hij naartoe moet sturen, een beetje bak en dan weer stuurboord. Het gaat allemaal goed. De Neeltje Jacoba fungeert als finish schip. Als wij éénmaal gefinished zijn blijken er al 4 boten voor anker te liggen, wat helemaal niet slecht is, menig concurrent zijn wij voorgebleven. We hebben trek gekregen, dus broodjes klaarmaken en het smaakt ons prima. Er zijn wel wat boten die wat moeite hebben om goed voor anker te gaan en wezien menig anker meerdere opgehaald worden en weer te water gaan. Nadat de laaste boten gefinished zijn komt er een herstart maar dan alle boten tegelijk, wel met dien verstande dat bij het 5 minuten signaal er maar 1 persoon buiten mag zijn (wat niet iedere boot heeft gebrepen). Er komt via de marifoon een wijziging van de te varen route. Om niet weer dwars door de andere wedstrijdvelden te moeten varen is de WP8 boei komen te vervallen en gaan we rechtstreeks naar het Krabbersgat waar de 2de finishlijn is. Het weer is inmiddels helemaal opgeknapt zelfs de zon is erbij gekomen. Wij hebben niet ingeschreven met spinnaker en dat is misschien wel jammer want richting Enkhuizen is voor de wind. Bij ons wordt de genua uitgeboomt en met grootzeil aan de andere kant. Dit blijkt voor ons prachtig uit te pakken, wij kunnen op deze manier in 1 keer richting Enkhuizen en de andere met de spinnakers moeten eerst nog een stuk naar buiten om even later optimaal van hun zeil gebruik te kunnen maken, we blijven alle concurrenten voor. Emily heeft het stuur van Theo overgenomen en ze doet dit niet onverdienstelijk. Ze moet scherp blijven en krijgt dan ook de nodige aanwijzingen, we zijn fanatiek want we gaan goed. Op het laatste stuk moet de boom eruit en gaan we meer aan de wind varen. Na de finish en het binnenhalen van de zeilen varen we de haven binnen en gaan liggen naast Meisje een J109. Even de boel verder opruimen en dan is het tijd voor de borrel en evalueren we onze race. Hoeveelste zouden we zijn geworden! Henk zou het al prachtig vinden als we in de middenmoot terecht zijn gekomen van de ??? boten. Om 18.00 uur is de prijsuitreiking en daar blijkt dat we 5de zijn geworden. SUPER goed! Nadat we van een schippers-maaltijd gebruik gemaakt hebben, gaan Emily en Theo richting huis. We kunnen terugkijken op een zeer geslaagde Ankerbol wedstrijd.
Zondag gaan we om 11.00 uur richting Andijk en hebben dan nog een heerlijke zeildag.
dinsdag 6 juli 2010
Vakantie 2010
Dit jaar gaat onze reis voor het eerste naar het zuiden, andere jaren zijn we altijd naar het Noorden geweest. Tijdens het Pinksterweekend zullen Henk en Nico de boot alvast een eind weg brengen.
Zaterdag 22 mei 08.50 uur; Nico en Ireen zijn aan boord. Nico gaat met Henk mee om de boot alvast richting het zuiden te brengen. Na een bak koffie vertrekken de mannen met een NNE 4-5. Ze gaan via Amsterdam. Alles zit mee, de sluis bij Enkhuizen, de Schellingwoudebrug en de sluis bij IJmuiden. Ze gaan door naar Scheveningen. Om 23.00 uur vinden ze nog een plekje, het is er waanzinnig druk, de North Sea Regatta is bezig. Na wat te hebben gedronken gaan ze naar bed, de willen de volgende morgen om 05.00 uur al vertrekken. Ondanks het vele lawaai vallen beide direct in slaap. Ze gooien op het afgesproken tijdstip los. Bijna buiten kan er geen gas meer gegeven worden. Het lukt hen om langs een groot schip vast te leggen en gaan kijken wat er aan de hand is. De gaskabel blijkt gebroken. Ze maken een noodoplossing en vervolgen hun weg. D.m.w. een touwtje geknoopt aan .... en dit weer door het raampje naar buiten zodat er gas gegeven kan worden. Het is een prachtige dag. Eerst was het de bedoeling om door te gaan naar Oostende, maar is daar een gelegenheid om de gaskabel te laten repareren! Ze besluiten naar Breskens te gaan, Henk weet dat daar wel een werf is die hopenlijk e.e.a. kan repareren.
Joke en Ireen hebben de mannen 2e Pinksterdag opgehaald. In Breskens nog even over de Pinkstermarkt gelopen en aan het eind van de dag met z'n 4-tjes lekker gegeten in Badhoevedorp. Nog 1 weekje werken en dan VAKANTIE!!!!
Op vrijdag 28 mei zijn de ouders van joke zo lief om ons naar Breskens te brengen, wat heel veel beter is dan met de trein te reizen. Nu kan er nog het nodige profiant mee. Aan boord blijkt de gaskabel zeer deskundig te zijn gerepareerd, we halen de reservesleutel op in de watersportwinkel. We treffen het met het weer. Na lekker gegeten te hebben met z'n 4-tjes gaan Annie en Ruud weer richting huis. Nog even de navigatie voor ze ingesteld, is lekker makkelijk. Zo makkelijk blijkt het niet, Ruud gaat bij de eerste bocht al verkeerd. Even later komt hij weer bij de boot met de vraag of wij nog even de navigatie opnieuw willen instellen. Uiteindelijk komen ze, zonder omwegen, aan in Purmerend.
Zaterdag 29 mei Breskens - Nieuwpoort
Om 07.00 uur vertrekken wij met de wind S-SSE 3-4 later veelal 5. Het mooie weer blijft aanhouden, met in de ochtend wel veel bewolking maar deze is in de loop van de dag verdwenen. Om 12.15 uur liggen wij in een box bij de KMYC te Nieuwpoort. We hebben er 40 mijl opzitten. Inmiddels is de wind S6. In de haven is een verval van 4,7 meter, dit is iets wat wij in Nederland helemaal niet gewend zijn. We hebben net een kop koffie en een broodje gemaakt of we krijgen bezoek; de douane, of ze aan boord mogen om de papieren te controleren en kijken of er geen rode diesel in de tank zit. Alles is in orde bevonden. We gaan de kant op even wandelen en kijken of er in Nieuwpoort is te beleven valt. Er is een boulevard met winkeltjes, restaurantje en er is een braderie. We zijn net op tijd aan boord, even later komt de regen met bakken naar beneden. Om 17.00 uur houden wij onze happy hour, dit is iets wat wij de hele vakantie, tenzij we aan het zeilen zijn, om dit tijdstip gaan doen. Lekker een borrel (of 2) hapje erbij, we blijven gewoon genieten.
Zondag 30 mei. We worden wakker, het weer is niet zo denderend. Gister al besloten om vandaag te blijven liggen vanwege de slechte voorspellingen. Na het ontbijt een heerlijk stuk gewandeld en hebben ons zelf getrakteerd op een lekker bak koffie met lekkers. De wind is inmiddels N5, we liggen lekker met de kop in de wind en zitten (in korte broek) met een lekker zonnetje in de kuip en genieten volop met een boek. Morgen gaan we vroeg op pad naar Calais, dus gaan we vanavond een beetje op tijd naar bed. Maandagmorgen staan we vroeg op, het regent en er waait een stevige wind van 6 a 7 bft. Henk roept dat het niet aantrekkelijk is om nu te vertrekken, we besluiten om niet te gaan en duiken lekker nog een paar uurtjes in bed. Wellicht kunnen we vanmiddag nog gaan als de wind wat is gaan liggen. Na ons ontbijt overleg wat te gaan doen! Het weer knapt nog niet op en de voorspellingen laten ook niets goed zien. Om 11.00 uur nemen we het besluit om nog maar een nachtje te blijven en dan morgen maar door te gaan naar Boulogne in plaats van Calais. We pakken de fietsen en zien op deze manier meer van Nieuwpoort. Na 3 dagen hebben we het wel gezien en ipv naar Calais gaan we in één keer door naar Boulogne. 1 juni. Henk wil vroeg weg en dan is het ook vroeg. Om 05.00 uur verlaten we de haven van Nieuwpoort. De wind is aanmerkelijk minder, veel minder, er is geen wind. We hijzen wel het grootzeil maar later gaat de motor erbij aan. Deze blijft aan tot Boulogne. Aankomst is een vreemde haven is altijd weer even zoeken. We gaan naar de haven aan SB, alleen nadat we vastliggen blijkt deze haven alleen voor de locals. Inmiddels is het behoorlijk gaan regenen als we naar de andere haven gaan. Daar worden we keurig opgewacht door de havenmeester die ook de voorlijnen aanpakt. Na het opruimen van de boot besluiten we, ondanks de aanhoudende regen, de stad te gaan verkennen. Boulogne is zeker de moeite waard. De volgende dag vertrekken we om 08.30 uur richting Cherbourgh wat 142 mijl verderop ligt. Normaal zijn onze wachten 4 uur op 4 uur af, nu gaan we 3 om 3 proberen. Dit blijkt voor ons niet te werken, de wacht is weliswaar kort maar het slapen is ook maar kort. De wind laat het afweten dus draait de motor rustig mee. De nacht verloopt zonder problemen. Om 06.00 uur komt de zon op. De zon blijft helaas niet aanwezig het is somber weer en dis is het nog steeds als wij om 13.00 uur Cherbourg binnen lopen. Onbekend terrein dus is het weer even zoeken/navigeren. Dat navigeren kun je wel aan henk overlaten. Binnen de haven zien we al gauw waar wij als visitors mogen liggen en daar is ook nog plaats voor de Bluenose. Meteen even betalen en dan een lekkere douche. Na het douchen blijkt het zonnetje er weer te zijn en gaan we nog even in de kuip liggen om nog even bij te komen van het nachtje door zeilen. We moeten wel uit de wind blijven, want die is behoorlijk fris. In de middag komen de fietsen weer te voorschijn en we gaan op pad, achteraf wellicht niet zo'n goed idee; Cherbourgh is een zeer drukke stad. Toch zien we heel wat van de stad en op een typisch Frans pleintje nemen we een lekker ijsje. We gaan nog even langs het museum waar buiten een grote onderzeeër buiten ligt. Cherbourgh heeft een gerenommeerde zeilschool. Zeilles behoort tot een verplichting op school, zo zien we kinderen met o.a. optimisten, getrokken door een rubberboot, naar buiten gaan. Ook in Cherbourgh kennen ze de avondwedstrijden, de animo echter niet zo heel erg groot als wij nog even gaan kijken hoe de wedstrijd verloopt in de voorhaven. Vrijdag 4 juni gaan we niet te laat op weg naar Jersey om optimaal gebruik te kunnen maken van de stroom in de Race of Alderney (hier hebben we over gehoord dat je hier met het juiste tij doorheen moet anders is het niet te doen). Wij dus op weg en afwachten wanneer het stroomgeweld gaat losbarsten. Wachten, wachten en nog eens afwachten en ja we hebben stroom mee, alleen is deze maar maximaal 2 knopen!!!! Dit viel dus tegen, maar de kust onderweg naar Jersey zeker niet. Na een paar uur krijgen we Jersey in zicht, met de huidige wind zal het nog wel enige tijd duren voor wij de andere kant van Jersey hebben bereikt. Het is inmiddels twee uur en weten dat we te laat zijn om met hoog water de haven van jersey nog binnen te kunnen lopen. Het blijft onderweg uitkijken naar die vervelende kreeftenpotten die overal met hele kleine gekleurde ballen gemerkt zijn, alleen je ziet ze pas op het laatste moment. Om 16.00 uur zijn wij bij de haven en leggen vast tegen een andere boot aan de wachtsteiger en kan het wachten beginnen op hoogwater wat om ongeveer om 23.00 uur voor ons hoog genoeg zal zijn om de haven binnen te kunnen. Een aardige havenmeester komt langs om vast af het liggeld te innen en hij laat weten dat wij aan de één na laatste steiger (steiger F) in het midden wel kunnen liggen omdat daar het meeste water blijft staan. Later zou blijken dat we nog 30 cm onder de kiel overhielden. Er komen steeds meer zeil-en motor boten naast en achter ons liggen, allemaal in afwachting van hoogwater. Hebben we straks nog wel een plekje!! O.a. de motorboten kunnen eerder over de drempel heen met minder diepgang. Om 23.00 uur staat er op het digitale bord dat er 1.80 mtr water staat. en ja, de eerste boten gaan alvast naar binnen, wij moeten wachten tot er 2.20 staat. Eindelijk is het zover, we gooien los en wat is het spannend om over zo'n drempel te moeten want geeft het bord wel de juiste diepte aan! Het gaat helemaal goed en varen naar steiger F, helaas geen plek aan deze steiger. Dan gaan we maar langszij bij iemand, hé bij steiger G gaat nog een boot naar buiten, maar is het daar diep genoeg! We vragen het aan de mensen op een boot die al ligt op deze steiger en hij weet zeker dat er genoeg water blijft staan. Dus we gaan daar liggen en gaan hopen dat we straks niet vast liggen. Aan de andere kant het is allemaal prut dus kwaad kan het niet. Henk zet wel even het alarm van de dieptemeter meer vanwege nieuwsgierigheid over hoeveel water er blijft staan. Er blijft nog 30 cm onder de kiel staan, meer als genoeg dus. Het is wel een leuke haven, helemaal omgeven door een kade waar het de hele dag en avond een gezelligheid is van allemaal mensen die langslopen. Inmiddels is het 01.00 uur, we nemen nog een borrel en gaan naar bed, morgen gaan we op verkenning uit. Om wat van het eiland te kunnen zien besluiten we tot een bustour en niet zoals in eerste instantie met de fiets. Achteraf blijkt dit een hele juiste keus, ze rijden links en de wegen zijn niet al te breed en dan met al die heuveltjes. Onderweg stoppen we bij het Parel museum, waar de allergrootste parel van de wereld ligt. Op de terugweg stappen we uit bij St Aubin en vandaar lopen we zo'n 5 km langst de kust terug naar St. Helier. Het zijn wel 5 lange kilometers (het blijken geen km maar mijlen te zijn). Uiteindelijk terug aan boord hebben we wel een biertje verdiend. We besluiten morgen ook nog te blijven liggen en dan gaan we de oostkant bekijken. 's Avonds gaan we langs de haven waar alleen de locals mogen liggen. Het is inmiddels laag water en dan is het toch een triest gezicht als je de boten in de modder ziet liggen. Zondag 6 juni; heet is vandaag Herdekkingsdag van Day day. We gaan met de bus op pad en dien de andere kant van het eiland. We stoppen bij een typische Engelse Manor om daar de prachtige tuin te bekijken. Na 1 uur pakken we de eerstevolgende bus verder naar Durrell. Daar blijkt verder niets dan een dierentuin, dus ook niets te eten, foutje. Gauw met de bus weer terug naar Liberation Station (vlakbij de boot) en gaan daar lekker lunchen. Jersey is een plaats waar je belastingvrij drank, sigaretten, parfum e.d. kunt kopen. Wij kopen wat drank en chocolade, de flessen worden verzegeld en deze mag je pas openmaken als de de territoriale wateren van Jersey hebt verlaten. Veel boten zie je met hoogwater de haven binnenlopen, gaan dan drank e.d. kopen om vervolgens met hoog water weer te vertrekken. Morgen gaan we naar Guernsey. Om 14.00 uur zal het hoog water zijn en dan kunnen we weg, maar niet voordat we een gastenvlaggetje van Jersey hebben gekocht. Yes, hoogwater om NL 13.00 uur, we gaan. Het is nog lekker weer met een zonnetje. De voorspellingen zijn niet zo goed er is regen op komst. Met S3 proberen we te zeilen, maar helaas het lukt niet met de deining die er staat. Motor gaat bij en even later bergen we het grootzeil op. De voorspelling komt uit, regen!!
Er is geen reden om alle 2 nat te worden, Joke offert zich op en gaat binnen op de bank liggen met een spannend boek. Henk is lief en die komt binnen en verwend haar om nog even lekker een plaid over haar heen te leggen. Het regent nog steeds als we om 17.00 uur bij de haven van Geurnsey zijn. Bij de ingang van de haven staat het peil op 2.30 mtr, hoog genoeg voor ons om de haven binnen te varen. De havenmeester staat op de kade en vraagt hoe die we steken. Op ons antwoord 2.15 mtr krijgen we te horen dat we de haven niet in kunnen en dat we aan één van de drijvende steigers buiten moeten gaan liggen. Daar is nog een plek voor ons. Helaas is daar geen stroom, dus moeten we wat zuinig aan doen daarmee. We moeten nu wel met ons rubberbootje naar de kant, dus pompen geblazen. Na het eten gaan we nog even aan wal voor een kop koffie. Deze drinken we bij Brasserie Christies en het moet gezegd worden; de cappuccino's waren eeeerg lekker. De volgende ochtend doen we rustig aan. Na het ontbijt gaan we de omgeving verkennen en ook nu gaan we met de bus rond het eiland. Het is toch wel anders dan Jersey, maar zeer zeker ook de moeite waard. Je ligt vlakbij het centrum dus gaan we ook nog winkelen. We blijven in totaal 2 dagen liggen en dan is het ons wel goed; we vertrekken morgenvroeg naar Alderney. Vroeg is voor Henk vroeg dus 06.00 uur (NL tijd 05.00 uur). Joke helpt Henk op weg, maakt een kop thee en een broodje en gaat lekker nog een paar uurtjes naar bed. Het is niet zo heel ver, om 10.00 uur liggen we aan een meerboei op Alderney. De havenmeester komt langszij en vraag op we vannacht blijven liggen; dit weten we nog niet. De verwachting is 6-7 bft met mogelijk 8 uit N-NNE en dan schijn je hier niet moeten blijven liggen. Dit beaamt ook de havenmeester, we mogen blijven liggen. Als we toch besluiten om vannacht te blijven dan komt hij morgen wel afrekenen. Henk maakt het bijbootje klaar en zet het motortje erop en start. Vergeet het maar, niet aan de praat te krijgen. Drie kwartier later en de nodige K.. K.. loopt het eindelijk. We kunnen naar de kant om lekker even een stuk te wandelen en op zoek naar een gastenvlaggetje van Alderney. Maar helaas, bij de watersportwinkel uitverkocht en verder is een vlaggetje niet te koop (ook niet bij de plaatselijke VVV). We lopen en klimmen naar St Anne wat een schattig dorpsstraatje heeft. Verder wandelen we een flink stuk in de omgeving. Het is een prachtig eiland en van bovenaf heb je een prachtig uitzicht over de baai waar de Bluenose ligt. Op de terugweg naar de boot halen we nog een paar boodschappen en dan gaan we terug aan boord. Op de terugweg komen we andere NL tegen die net aan wal gaan. We hebben het met hen over het weer en laten hen weten dat het niet al te gunstig is om te blijven liggen. Wij hadden al besloten om weg te gaan. Het is wel jammer om zo snel weg te moeten, want Aldernay is een prachtig eiland, zonder al te veel toeristen, waar je heerlijk kunt wandelen en fietsen. Hier komen wij zeer zeker nog een keer terug. Als wij bijna klaar zijn om weg te varen, zien we de andere NL ook terugkomen en ook zij besluiten om te vertrekken. Uiteindelijk vertrekken wij om 15.00 uur en zijn om 19.00 uur in Cherbourgh. Gezien de voorspelde wind gaan we vragen voor een plek met de kop in de wind. We krijgen een mooie plek aan de Q-steiger. Na een simpele hap gaan we vroeg naar bed. Cherbourgh is een grote stad, we wandelen veel en ook gebruiken we de fietsen. Deze vakantie hebben we de fietsen al veel gebruikt. Je merkt dat de schoolvakanties zijn begonnen, in de loop van de dag komen er vele NL boten de haven binnen. 's Avonds halen we op de haven een pizza, die niet super is. Na 2 dagen hebben we het hier wel weer gezien en gaan 's morgens vroeg weg, met bestemming Quistreham (65 mijl te gaan. Hier treffen we de eerste echte sluis met een verval van 5 mtr. Er liggen heel wat boten te wachten voor de sluis en als ze deze opengooien gaat dat gepaard met veel lawaai. In de sluis gaat het er niet georganiseerd aan toe, groot gaat op klein, het maakt de Fransen absoluut niet uit. In deze sluis maak je vast aan een verticale kabels waarlangs de landvast mee naar beneden of omhoog gaat. Na de sluis gaan we BB uit en vinden een plekje. Meteen even naar de havenmeester om te betalen en ook hier moeten we een formulier invullen. Het is een alleraardigste havenmeester die ons niet naar de boot laat gaan zonder een presentje (een tas met de naam van de haven). Verder is hier niet zo heel veel te zien, daarvoor moet je naar Caen. Caen schijnt zeer zeker de moeite waard te zijn, je kunt er met de boot naar toe maar ook met de fiets schijn je een prachtige tocht daarnaar toe te kunnen maken. Wij gaan echter morgen naar Deauville/ Trouville. Na onze wandeling liggen er Duitsers tegen ons aan, zij blijken alle tijd van de wereld te hebben en gaan de tocht naar Caen op de fiets maken. Onze tijd komt ook nog wel. Om 10.15 uur kunnen we de sluis in, het is aanmerkelijk minder druk dan gister. Het weer laat vandaag weer niet te wensen over, deze vakantie hebben we mooi weer alleen de wind is koud en komt nu op de terugweg uit de verkeerde hoek. Het is hoogwater, dus geen probleem om de haven van Deuville binnen te lopen. We hebben een daverend ontvangst, aan beide kanten van de pier is een soort drum sessie aan de gang, het klinkt goed. In de haven is niet zoveel plek voor passanten, we moeten naast andere NL gaan liggen. Aan de andere kant van het water ligt Trouville en daar is markt. Je kunt over de brug of met een pontje, wij als echte bikkels lopen naar Trouville. Helaas voor ons zijn alle kramen al bijna weg, alleen kun je nog vis veel vis kopen. Vooral veel oesters, krab en kreeften. We struinen door Trouville en komen uiteindelijk bij het strand uit. Bij een strandtent nemen we een cappucino en wat voor één. Dit zijn echt de duurste die wij ooit gedronken hebben; € 11,90 en je krijgt er niet eens een koekje bij. Henk gaat nog even alleen aan de wandel en is getuige van het feit dat er een auto van de kade afrijd en op z'n dak in de modder terechtkomt (er zaten geen mensen in). 's Avonds gaan we nog van boord om even rond te kijken in Deauville. Bij het verlaten van de haven horen we een waanzinnig kabaal, er is een auto uit de bocht gevlogen en deze heeft de hele onderkant van zijn auto kapot gereden waarbij alle olie op het wegdek ligt. Als we 1 1/2 uur later weer terugkomen is net de politie gearriveerd. Deauville ziet er sprookjes achtig uit met zijn bijzondere huizen. Morgen, 14 juni, gaan we naar Honfleur. 's Ochtends is het wachten op hoogwater, om 11.00 uur kunnen we vertrekken. De buren wilden ook weg, maar dan naar Cherbourgh alleen zijn ze teruggekomen op dit besluit en blijven nog een dagje liggen om een wedstrijd van NL te kunnen kijken. Wij hebben gelukkig maar 15 mijl voor de boeg want het weer is niet super, het regent. De wind komt uit de verkeerde hoek, dus moet er veel gemotord worden. Uiteindelijk liggen we om 13.00 uur voor de brug die open moet om in Bassin Viex te kunnen gaan liggen. Het is leuker om daar te gaan liggen dan buiten het bassin. Als je binnen het bassin ligt dan heb je rondom restaurantjes, winkeltjes e.d. Helaas voor ons moeten we wachten tot 16.30 uur voordat de brug opengaat. Het weer is gelukkig beter geworden dus is het geen straf om te moeten wachten. Eénmaal binnen meren we af naast een NL, er zijn alleen meer NL die hier als passanten liggen. Er zijn wel vrije boxen, die mogen echter niet gebruikt worden door passanten, ook al blijven die alle dagen leeg. Het ziet er allemaal gezellig uit, pakhuizen die er van de buitenkant leuk uitzien met al die kleurtjes. Het is wel super toeristisch, maar je moet het gezien hebben. Je kunt zelfs je diner aan boord laten serveren, is niet iets wat wij gedaan hebben, maar toch! Wij blijven hier 2 volle dagen liggen en zullen donderdag 17 juni weer vertrekken. Volgens de verwachting is dan de wind ook wat minder zo'n 3-4 bft, op dit moment staat er nog een dikke 6 tot soms 7. Eerst gebruiken we nog een halve dag om de boot wat op te knappen. Joke neemt de binnenkant voor haar rekening en henk gaat aan de slag om de roerkoning wat vast te zetten. Dit vastzetten gaat niet zoals hij wil, de bout breekt en hij moet een nieuwe bout op langte maken. Daarna gebruiken we de rest van de dag om wat te luieren, boodschappen doen en voor je het weet is het weer Happy Hour. Woensdag 16 juni; het weer is nog steeds goed, alleen blijft de wind erg koud, wat ons niet hinderd om een flike wandeling te gaan maken. Er staan in de omgeving prachtige huizen maar ook veel grote huizen die zeer verwaarloosd zijn. Ook gaan we de St Catharine Kathedraal bekijken en verder slenteren we wat over de markt met biologische groente en fruit, zelf gemaakte appelsap e.d. Ze verkopen ook grote ronde aubergines, die wij voor het eerst zien. Het weer blijft prachtig, we zitten lekker uit de wind en genieten volop. Er is een tijd van komen en een tijd van gaan en de tijd van gaan is nu gekomen. Donderdag 17 juni kunnen we om 08.30 weg, dan draait de brug voor de eerste keer. Als we goed gerekend hebben staat er dan nog steeds genoeg water om richting Fecamp te gaan. Na de brug ruimen we de stootwillen en landvasten op en willen doorvaren. Dat gaat alleen niet, foutje! Toen wij met hoogwater aankwamen stonden de sluisdeuren open en konden we zo doorvaren, nu is het echter 1,5 uur voor laagwater en moeten we sluizen. Er ligt al 1 boot in de sluis, dus snel stootwillen en landvasten weer gepakt, de geduldige sluiswachter zal wel gedacht hebben: die buitenlanders ook!, en de sluis in. Het is een makkelijk sluis om aan te leggen en ook hier hoef je de landvasten niet te verpakken er is een bolder die mee hoog en naar beneden gaat. Nadat wij vastlagen gingen de deuren dicht en in rap tempo begon het water te zakken en te zakken, 4 mrt, 5 mtr, 6 mtr (hadden we goed gerekend! straks liggen we vast in de sluis en dan!) 7 mrt en nog 60 cm onder de kiel. Eindelijk, we zakken niet meer, de sluisdeuren gaan open. Ook in de vaargeul ging het allemaal goed. Het weer is goed alleen de wind komt nog steeds uit de verkeerde hoek N-NE, dus pal tegen. De motor maakt overuren. Later werd het weer slechter en de golven hoger echt veel hoger wel 5 tot 6 meter hoog. Joke is binnen gaan liggen Henk moet het alleen doen buiten. Bijna bij de haven van Fecamp komt er een havenbootje naar buiten om te vragen of alles goed gaat, want het is heel heftig buiten en voor henk ook heel heftig om binnen te lopen. Henk laat weten dat hij alles onder controle heeft en vaart de haven binnen met N-NE 6-7. Om 15.00 uur meren we af aan een steiger, allebei niet helemaal lekker. Henk gaat direct naar het haavenkantoor om mte vragen of wij mogen blijven liggen. Dit kan helaas niet, er blijft te weinig water in de haven, we moeten de andere haven in waar nog een plekje voor ons vrij is. Dat kan nu het nog hoogwater is, alleen de brug draait niet. Even een oproep via de marifoon en ze gaan de brug voor ons draaien, wat een aardige mensen hier. Eénmaal in de haven en vast zijn we het wel een beetje zat. We gaan even bijkomen, eten wat, gaan de boot van het zout ontdoen en daarna even de benen strekken en wat van de omgeving bekijken. We willen morgen ook wel blijven liggen, alleen komt dit qua tijd niet zo goed uit, dus besluiten we toch om morgen maar weer verder te gaan en dan in 1 keer door te gaan naar Nieuwpoort, hiervoor moeten we wel een nacht doorvaren. Joke heeft hier niet zo heel veel zin in, maar we gaan toch. De volgende dag is het pas om 15.00uur en kunnen dan pas de haven verlaten. De wind is ons ook nu weer niet gunstig gezind, hij blijft N-NE 6-7 bft. De Bluenose blijft echter gewoon goed varen, alleen echt comfortabel is het niet aan boord. Henk gaat om 20.00 uur naar bed en probeert een paar uurtjes te slapen. Joke heeft een prima wacht en laat Henk zo lang mogelijk slapen, tot hij uit zichzelf wakker gaat worden. Henk heeft een ingebouwde klok en roept om 01.00 uur dat hij de wacht gaat overnemen, terwijl hij van Joke nog wel een uurtje binnen mag blijven. Joke besluit toch maar naar bed te gaan tot dat ze de volgende morgen om 08.00 uur de wacht weer overneemt. Henk heeft een heftige wacht achter de rug, de wind is nog steeds niet afgenomen en de golven zijn giga. Joke krijgt tijdens haar wacht menige golf over haar heen en besluit onder een deken te gaan zitten om warm en droog te blijven. We zetten de motor bij om een beetje hoogte te kunnen houden voor de aanloop naar Nieuwpoort. Met nog 9 mijl te gaan geeft de motor de geest en is niet meer aan de praat te krijgen. Met deze wind en die golven is het geen pretje om op je kop in het motor ruim te kruipen en eventueel het probleem op te lossen. Henk roept de Kustwacht van Belgie op en meld het probleem, geeft onze positie door en zij zien ons op de radar. Na overleg zullen wij ons vlak bij de haven bij Nieuwpoort opnieuw melden en zij zullen dan al de reddingsboot klaar hebben liggen om ons binnen de pier van Nieuwpoort langszij te nemen en af te meren in de haven. Vlakbij de haven horen wij een oproep 'Bluenose hier de Brandaris'. Waarbij wij zo iets hadden, wat een bereik heeft de Brandaris van Terschelling hier en er zal nog wel een boot zijn die Bluenose heet. Toen nog een keer de oproep 'Bluenose hier de Brandaris', toen het kwartje bij ons viel; dit was de reddingsboot. Voor de pier stonden echt hoge golven dat de reddingsboot bijna rechtop op de golven stond en een boot van de zeezeilschool die naar buiten kwam, weer rechtsomkeerd maakte. Eénmaal binnen de pier kwam de boot naast ons liggen, maakte een lijn vast aan de voorste kikker, toen op de achter kikker waarna wij het zeil konden opbergen en toen gingen we met 10m knopen aan snelheid naar de hahven. Ze hebben ons keurig afgemeerd in de haven. We hadden wel veel bekijks binnen de pier.
Eénmaal in de box is Henk bij het havenkantoor gaan vragen over eventueel iemand die kon kijken, maar dat was er niet. Tijdens het wandelen kwamen wij wel wat werfjes tegen waar wellicht iemand was die eventueel kon helpen, maar het was zondag dus moesten we wachten tot morgen. Henk had eigenlijk voor de vakantie filters willen vervangen, maar daar was het niet van gekomen. Filters waren wel aan boord dus vervangen die dingen. Dit was echter de eerste keer voor hem, maar handig als hij is kreeg hij het voor elkaar. Nu kijken of de motor wilde starten en ja hoor die liep. Probleem opgelost, nou vergeet het maar, bij het geven van een beetje gas was het weer prut prut en de motor sloeg af. Henk maandagmorgen om 08.00 uur op pad en kwam een auto tegen met op de zijkant Volvo Penta (wij hebben een Volvo Penta motor) en hij heeft degene aangesproken en het probleem uitgelegd. De monteur had een klus te doen maar zou vragen of hij eerst bij ons kon kijken. Om 08.45 uur was hij keurig aan boord. Na een aantal pogingen bleek uiteindelijk alleen een compressor troep uit de aanzuigleiding voor brandstof te blazen. Henk heeft dit uit de tank gevist en het bleken bacterieen te zijn die geklonterd waren. En dit was ook het probleem, de motor liep weer als een zonnetje. Dezelfde dag hebben we om 12.00uur de haven van Nieuwpoort weer verlaten om richting Vlissingen te gaan. Er kwam nu toch wel gauw een einde van onze vakantie in zicht, we zijn nu echt op de terugweg. Eénmaal buiten stond er nog wel behoorlijk wind maar de richting was iets beter. Na eerst alleen op de grote genua gevaren te hebben, besloten we na een 1 uur toch maar het grootzeil bij te zetten en wat hebben we een lekkere zeildag gehad. Dit was echt een verademing na al het heftige weer van de afgelopen dagen. Om 19.00 uur kwamen we Vlissingen binnen, we konden nog net over de drempel, en zowaar er was nog plek voor ons. Even spullen opruimen en dan lekker ergens eten. We hebben een lekkere pizza gegeten. Dinsdag toch weer op pad en nu richting Scheveningen. Met mooi weer zo dicht langs de kust varen is toch wel bijzonder, al die gekleurde huisje langs de kust. Bij aankomst in Scheveningen bleek de haven al wel erg vol, toch was er nog wel een plekje voor ons. Op woensdag naar IJmuiden. Pas 1 uur opweg toen er een telefoontje kwam van Annie (moeder Joke) met de mededeling dat er een overstroming in onze huiskamer aan de gang was en dat er van onze houtenvloer niet veel mee over was, alle planken waren kromgetrokken. Verzekering inschakelen en de VVE om te komen kijken en te regelen dat e.e.a werd schoongemaakt. Eénmaal in IJmuiden kwam Ruud (vader Joke) haar ophalen zodat zij thuis kon gaan kijken (het was geen leuk gezicht, zonde van de mooie vloer). Henk is verder doorgevaren naar Durgerdam alwaar Joke samen met haar ouders aan het eind van de middag ook arriveerden. 's Avonds hebben we lekker met z'n viertjes in Durgerdam gegeten. Joke haar ouders hadden een hoope ellende voor ons opgelost.
De volgende dag zijn we naar de overkant gevaren en bij IJburg voor anker gegaan, vlak voor het huis van Frank en Carlijn helaas was er niemand thuis. Henk heeft Joke toen naar de kant gebracht zodat zij wat boodschappen kon gaan doen. Later die dag zijn we doorgegaan naar Lelystad en hebben daar weer heerlijk voor anker gelegen. Dat ankeren is toch wel heel lekker, niet in een drukke jachthaven, geen mensen over de boot, gewoon lekker rustig met z'n 2-tjes.
Jammergenoeg kwam zo langzamerhand het eind van onze vakantie in zicht. Onze laatste dag/nacht hebben we doorgebracht in Enkhuizen. Later op de dag kwam Nico met een vriend ook in Enkhuizen aan en is net als ons voor anker gegaan. Wat wel heel spannend was, Nico had nog nooit een nacht doorgebracht achter z'n anker, maar met dit rustige weer zou het geen probleem moeten zijn. Wij wilden nog even een hapje eten aan de kant, dus met het rubber bootje naar de kant en we hebben lekker gegeten. Naderhand heeft Nico ook het bootje nog even gebruikt om naar de kant te gaan. Het weer was rustig en we zijn lekker gaan slapen. Helaas bleef het weer niet rustig, in de loop van de nacht begon het behoorlijk te waaien en toen bleek dat ons anker niet helemaal goed lag, dus bed uit en opnieuw ankeren. Dit was makkelijker gezegd dan gedaan want het waaide heel heel hard. Buitengekomen zagen wij Nico in de kuip zitten, de volgende morgen bleek dat hij de hele nacht niet had geslapen en hij zou nooit meer ankeren, terwijl hij de enige boot was die goed achter z'n anker lag. Wij hebben opnieuw het anker 'nu goed' uitgegooid en zijn toen weer naar bed en hebben lekker verder geslapen.
Zondagmorgen was de wind gaan liggen en zijn we op ons gemak richting Andijk gevaren. In de kom bij Andijk zagen we Pieter en Anja voor anker liggen en zijn we nog even langszij gegaan om onze verhalen van de vakantie te vertellen.
Toen was het toch echt tijd om de haven binnen te varen en de boel een beetje op te ruimen, spullen te pakken om uiteindelijk toch maar naar huis te gaan.
Jammer dat de vakantie erop zit, maar het was een fantastische vakantie. Leuk om eens niet naar het noorden te gaan en zeer zeker de moeite waard om dit nog een keer te gaan doen. Niet in 2011, want dan is er weer een Driehoek Noordzee Challenge.
Zaterdag 22 mei 08.50 uur; Nico en Ireen zijn aan boord. Nico gaat met Henk mee om de boot alvast richting het zuiden te brengen. Na een bak koffie vertrekken de mannen met een NNE 4-5. Ze gaan via Amsterdam. Alles zit mee, de sluis bij Enkhuizen, de Schellingwoudebrug en de sluis bij IJmuiden. Ze gaan door naar Scheveningen. Om 23.00 uur vinden ze nog een plekje, het is er waanzinnig druk, de North Sea Regatta is bezig. Na wat te hebben gedronken gaan ze naar bed, de willen de volgende morgen om 05.00 uur al vertrekken. Ondanks het vele lawaai vallen beide direct in slaap. Ze gooien op het afgesproken tijdstip los. Bijna buiten kan er geen gas meer gegeven worden. Het lukt hen om langs een groot schip vast te leggen en gaan kijken wat er aan de hand is. De gaskabel blijkt gebroken. Ze maken een noodoplossing en vervolgen hun weg. D.m.w. een touwtje geknoopt aan .... en dit weer door het raampje naar buiten zodat er gas gegeven kan worden. Het is een prachtige dag. Eerst was het de bedoeling om door te gaan naar Oostende, maar is daar een gelegenheid om de gaskabel te laten repareren! Ze besluiten naar Breskens te gaan, Henk weet dat daar wel een werf is die hopenlijk e.e.a. kan repareren.
Joke en Ireen hebben de mannen 2e Pinksterdag opgehaald. In Breskens nog even over de Pinkstermarkt gelopen en aan het eind van de dag met z'n 4-tjes lekker gegeten in Badhoevedorp. Nog 1 weekje werken en dan VAKANTIE!!!!
Op vrijdag 28 mei zijn de ouders van joke zo lief om ons naar Breskens te brengen, wat heel veel beter is dan met de trein te reizen. Nu kan er nog het nodige profiant mee. Aan boord blijkt de gaskabel zeer deskundig te zijn gerepareerd, we halen de reservesleutel op in de watersportwinkel. We treffen het met het weer. Na lekker gegeten te hebben met z'n 4-tjes gaan Annie en Ruud weer richting huis. Nog even de navigatie voor ze ingesteld, is lekker makkelijk. Zo makkelijk blijkt het niet, Ruud gaat bij de eerste bocht al verkeerd. Even later komt hij weer bij de boot met de vraag of wij nog even de navigatie opnieuw willen instellen. Uiteindelijk komen ze, zonder omwegen, aan in Purmerend.
Zaterdag 29 mei Breskens - Nieuwpoort
Om 07.00 uur vertrekken wij met de wind S-SSE 3-4 later veelal 5. Het mooie weer blijft aanhouden, met in de ochtend wel veel bewolking maar deze is in de loop van de dag verdwenen. Om 12.15 uur liggen wij in een box bij de KMYC te Nieuwpoort. We hebben er 40 mijl opzitten. Inmiddels is de wind S6. In de haven is een verval van 4,7 meter, dit is iets wat wij in Nederland helemaal niet gewend zijn. We hebben net een kop koffie en een broodje gemaakt of we krijgen bezoek; de douane, of ze aan boord mogen om de papieren te controleren en kijken of er geen rode diesel in de tank zit. Alles is in orde bevonden. We gaan de kant op even wandelen en kijken of er in Nieuwpoort is te beleven valt. Er is een boulevard met winkeltjes, restaurantje en er is een braderie. We zijn net op tijd aan boord, even later komt de regen met bakken naar beneden. Om 17.00 uur houden wij onze happy hour, dit is iets wat wij de hele vakantie, tenzij we aan het zeilen zijn, om dit tijdstip gaan doen. Lekker een borrel (of 2) hapje erbij, we blijven gewoon genieten.
Zondag 30 mei. We worden wakker, het weer is niet zo denderend. Gister al besloten om vandaag te blijven liggen vanwege de slechte voorspellingen. Na het ontbijt een heerlijk stuk gewandeld en hebben ons zelf getrakteerd op een lekker bak koffie met lekkers. De wind is inmiddels N5, we liggen lekker met de kop in de wind en zitten (in korte broek) met een lekker zonnetje in de kuip en genieten volop met een boek. Morgen gaan we vroeg op pad naar Calais, dus gaan we vanavond een beetje op tijd naar bed. Maandagmorgen staan we vroeg op, het regent en er waait een stevige wind van 6 a 7 bft. Henk roept dat het niet aantrekkelijk is om nu te vertrekken, we besluiten om niet te gaan en duiken lekker nog een paar uurtjes in bed. Wellicht kunnen we vanmiddag nog gaan als de wind wat is gaan liggen. Na ons ontbijt overleg wat te gaan doen! Het weer knapt nog niet op en de voorspellingen laten ook niets goed zien. Om 11.00 uur nemen we het besluit om nog maar een nachtje te blijven en dan morgen maar door te gaan naar Boulogne in plaats van Calais. We pakken de fietsen en zien op deze manier meer van Nieuwpoort. Na 3 dagen hebben we het wel gezien en ipv naar Calais gaan we in één keer door naar Boulogne. 1 juni. Henk wil vroeg weg en dan is het ook vroeg. Om 05.00 uur verlaten we de haven van Nieuwpoort. De wind is aanmerkelijk minder, veel minder, er is geen wind. We hijzen wel het grootzeil maar later gaat de motor erbij aan. Deze blijft aan tot Boulogne. Aankomst is een vreemde haven is altijd weer even zoeken. We gaan naar de haven aan SB, alleen nadat we vastliggen blijkt deze haven alleen voor de locals. Inmiddels is het behoorlijk gaan regenen als we naar de andere haven gaan. Daar worden we keurig opgewacht door de havenmeester die ook de voorlijnen aanpakt. Na het opruimen van de boot besluiten we, ondanks de aanhoudende regen, de stad te gaan verkennen. Boulogne is zeker de moeite waard. De volgende dag vertrekken we om 08.30 uur richting Cherbourgh wat 142 mijl verderop ligt. Normaal zijn onze wachten 4 uur op 4 uur af, nu gaan we 3 om 3 proberen. Dit blijkt voor ons niet te werken, de wacht is weliswaar kort maar het slapen is ook maar kort. De wind laat het afweten dus draait de motor rustig mee. De nacht verloopt zonder problemen. Om 06.00 uur komt de zon op. De zon blijft helaas niet aanwezig het is somber weer en dis is het nog steeds als wij om 13.00 uur Cherbourg binnen lopen. Onbekend terrein dus is het weer even zoeken/navigeren. Dat navigeren kun je wel aan henk overlaten. Binnen de haven zien we al gauw waar wij als visitors mogen liggen en daar is ook nog plaats voor de Bluenose. Meteen even betalen en dan een lekkere douche. Na het douchen blijkt het zonnetje er weer te zijn en gaan we nog even in de kuip liggen om nog even bij te komen van het nachtje door zeilen. We moeten wel uit de wind blijven, want die is behoorlijk fris. In de middag komen de fietsen weer te voorschijn en we gaan op pad, achteraf wellicht niet zo'n goed idee; Cherbourgh is een zeer drukke stad. Toch zien we heel wat van de stad en op een typisch Frans pleintje nemen we een lekker ijsje. We gaan nog even langs het museum waar buiten een grote onderzeeër buiten ligt. Cherbourgh heeft een gerenommeerde zeilschool. Zeilles behoort tot een verplichting op school, zo zien we kinderen met o.a. optimisten, getrokken door een rubberboot, naar buiten gaan. Ook in Cherbourgh kennen ze de avondwedstrijden, de animo echter niet zo heel erg groot als wij nog even gaan kijken hoe de wedstrijd verloopt in de voorhaven. Vrijdag 4 juni gaan we niet te laat op weg naar Jersey om optimaal gebruik te kunnen maken van de stroom in de Race of Alderney (hier hebben we over gehoord dat je hier met het juiste tij doorheen moet anders is het niet te doen). Wij dus op weg en afwachten wanneer het stroomgeweld gaat losbarsten. Wachten, wachten en nog eens afwachten en ja we hebben stroom mee, alleen is deze maar maximaal 2 knopen!!!! Dit viel dus tegen, maar de kust onderweg naar Jersey zeker niet. Na een paar uur krijgen we Jersey in zicht, met de huidige wind zal het nog wel enige tijd duren voor wij de andere kant van Jersey hebben bereikt. Het is inmiddels twee uur en weten dat we te laat zijn om met hoog water de haven van jersey nog binnen te kunnen lopen. Het blijft onderweg uitkijken naar die vervelende kreeftenpotten die overal met hele kleine gekleurde ballen gemerkt zijn, alleen je ziet ze pas op het laatste moment. Om 16.00 uur zijn wij bij de haven en leggen vast tegen een andere boot aan de wachtsteiger en kan het wachten beginnen op hoogwater wat om ongeveer om 23.00 uur voor ons hoog genoeg zal zijn om de haven binnen te kunnen. Een aardige havenmeester komt langs om vast af het liggeld te innen en hij laat weten dat wij aan de één na laatste steiger (steiger F) in het midden wel kunnen liggen omdat daar het meeste water blijft staan. Later zou blijken dat we nog 30 cm onder de kiel overhielden. Er komen steeds meer zeil-en motor boten naast en achter ons liggen, allemaal in afwachting van hoogwater. Hebben we straks nog wel een plekje!! O.a. de motorboten kunnen eerder over de drempel heen met minder diepgang. Om 23.00 uur staat er op het digitale bord dat er 1.80 mtr water staat. en ja, de eerste boten gaan alvast naar binnen, wij moeten wachten tot er 2.20 staat. Eindelijk is het zover, we gooien los en wat is het spannend om over zo'n drempel te moeten want geeft het bord wel de juiste diepte aan! Het gaat helemaal goed en varen naar steiger F, helaas geen plek aan deze steiger. Dan gaan we maar langszij bij iemand, hé bij steiger G gaat nog een boot naar buiten, maar is het daar diep genoeg! We vragen het aan de mensen op een boot die al ligt op deze steiger en hij weet zeker dat er genoeg water blijft staan. Dus we gaan daar liggen en gaan hopen dat we straks niet vast liggen. Aan de andere kant het is allemaal prut dus kwaad kan het niet. Henk zet wel even het alarm van de dieptemeter meer vanwege nieuwsgierigheid over hoeveel water er blijft staan. Er blijft nog 30 cm onder de kiel staan, meer als genoeg dus. Het is wel een leuke haven, helemaal omgeven door een kade waar het de hele dag en avond een gezelligheid is van allemaal mensen die langslopen. Inmiddels is het 01.00 uur, we nemen nog een borrel en gaan naar bed, morgen gaan we op verkenning uit. Om wat van het eiland te kunnen zien besluiten we tot een bustour en niet zoals in eerste instantie met de fiets. Achteraf blijkt dit een hele juiste keus, ze rijden links en de wegen zijn niet al te breed en dan met al die heuveltjes. Onderweg stoppen we bij het Parel museum, waar de allergrootste parel van de wereld ligt. Op de terugweg stappen we uit bij St Aubin en vandaar lopen we zo'n 5 km langst de kust terug naar St. Helier. Het zijn wel 5 lange kilometers (het blijken geen km maar mijlen te zijn). Uiteindelijk terug aan boord hebben we wel een biertje verdiend. We besluiten morgen ook nog te blijven liggen en dan gaan we de oostkant bekijken. 's Avonds gaan we langs de haven waar alleen de locals mogen liggen. Het is inmiddels laag water en dan is het toch een triest gezicht als je de boten in de modder ziet liggen. Zondag 6 juni; heet is vandaag Herdekkingsdag van Day day. We gaan met de bus op pad en dien de andere kant van het eiland. We stoppen bij een typische Engelse Manor om daar de prachtige tuin te bekijken. Na 1 uur pakken we de eerstevolgende bus verder naar Durrell. Daar blijkt verder niets dan een dierentuin, dus ook niets te eten, foutje. Gauw met de bus weer terug naar Liberation Station (vlakbij de boot) en gaan daar lekker lunchen. Jersey is een plaats waar je belastingvrij drank, sigaretten, parfum e.d. kunt kopen. Wij kopen wat drank en chocolade, de flessen worden verzegeld en deze mag je pas openmaken als de de territoriale wateren van Jersey hebt verlaten. Veel boten zie je met hoogwater de haven binnenlopen, gaan dan drank e.d. kopen om vervolgens met hoog water weer te vertrekken. Morgen gaan we naar Guernsey. Om 14.00 uur zal het hoog water zijn en dan kunnen we weg, maar niet voordat we een gastenvlaggetje van Jersey hebben gekocht. Yes, hoogwater om NL 13.00 uur, we gaan. Het is nog lekker weer met een zonnetje. De voorspellingen zijn niet zo goed er is regen op komst. Met S3 proberen we te zeilen, maar helaas het lukt niet met de deining die er staat. Motor gaat bij en even later bergen we het grootzeil op. De voorspelling komt uit, regen!!
Er is geen reden om alle 2 nat te worden, Joke offert zich op en gaat binnen op de bank liggen met een spannend boek. Henk is lief en die komt binnen en verwend haar om nog even lekker een plaid over haar heen te leggen. Het regent nog steeds als we om 17.00 uur bij de haven van Geurnsey zijn. Bij de ingang van de haven staat het peil op 2.30 mtr, hoog genoeg voor ons om de haven binnen te varen. De havenmeester staat op de kade en vraagt hoe die we steken. Op ons antwoord 2.15 mtr krijgen we te horen dat we de haven niet in kunnen en dat we aan één van de drijvende steigers buiten moeten gaan liggen. Daar is nog een plek voor ons. Helaas is daar geen stroom, dus moeten we wat zuinig aan doen daarmee. We moeten nu wel met ons rubberbootje naar de kant, dus pompen geblazen. Na het eten gaan we nog even aan wal voor een kop koffie. Deze drinken we bij Brasserie Christies en het moet gezegd worden; de cappuccino's waren eeeerg lekker. De volgende ochtend doen we rustig aan. Na het ontbijt gaan we de omgeving verkennen en ook nu gaan we met de bus rond het eiland. Het is toch wel anders dan Jersey, maar zeer zeker ook de moeite waard. Je ligt vlakbij het centrum dus gaan we ook nog winkelen. We blijven in totaal 2 dagen liggen en dan is het ons wel goed; we vertrekken morgenvroeg naar Alderney. Vroeg is voor Henk vroeg dus 06.00 uur (NL tijd 05.00 uur). Joke helpt Henk op weg, maakt een kop thee en een broodje en gaat lekker nog een paar uurtjes naar bed. Het is niet zo heel ver, om 10.00 uur liggen we aan een meerboei op Alderney. De havenmeester komt langszij en vraag op we vannacht blijven liggen; dit weten we nog niet. De verwachting is 6-7 bft met mogelijk 8 uit N-NNE en dan schijn je hier niet moeten blijven liggen. Dit beaamt ook de havenmeester, we mogen blijven liggen. Als we toch besluiten om vannacht te blijven dan komt hij morgen wel afrekenen. Henk maakt het bijbootje klaar en zet het motortje erop en start. Vergeet het maar, niet aan de praat te krijgen. Drie kwartier later en de nodige K.. K.. loopt het eindelijk. We kunnen naar de kant om lekker even een stuk te wandelen en op zoek naar een gastenvlaggetje van Alderney. Maar helaas, bij de watersportwinkel uitverkocht en verder is een vlaggetje niet te koop (ook niet bij de plaatselijke VVV). We lopen en klimmen naar St Anne wat een schattig dorpsstraatje heeft. Verder wandelen we een flink stuk in de omgeving. Het is een prachtig eiland en van bovenaf heb je een prachtig uitzicht over de baai waar de Bluenose ligt. Op de terugweg naar de boot halen we nog een paar boodschappen en dan gaan we terug aan boord. Op de terugweg komen we andere NL tegen die net aan wal gaan. We hebben het met hen over het weer en laten hen weten dat het niet al te gunstig is om te blijven liggen. Wij hadden al besloten om weg te gaan. Het is wel jammer om zo snel weg te moeten, want Aldernay is een prachtig eiland, zonder al te veel toeristen, waar je heerlijk kunt wandelen en fietsen. Hier komen wij zeer zeker nog een keer terug. Als wij bijna klaar zijn om weg te varen, zien we de andere NL ook terugkomen en ook zij besluiten om te vertrekken. Uiteindelijk vertrekken wij om 15.00 uur en zijn om 19.00 uur in Cherbourgh. Gezien de voorspelde wind gaan we vragen voor een plek met de kop in de wind. We krijgen een mooie plek aan de Q-steiger. Na een simpele hap gaan we vroeg naar bed. Cherbourgh is een grote stad, we wandelen veel en ook gebruiken we de fietsen. Deze vakantie hebben we de fietsen al veel gebruikt. Je merkt dat de schoolvakanties zijn begonnen, in de loop van de dag komen er vele NL boten de haven binnen. 's Avonds halen we op de haven een pizza, die niet super is. Na 2 dagen hebben we het hier wel weer gezien en gaan 's morgens vroeg weg, met bestemming Quistreham (65 mijl te gaan. Hier treffen we de eerste echte sluis met een verval van 5 mtr. Er liggen heel wat boten te wachten voor de sluis en als ze deze opengooien gaat dat gepaard met veel lawaai. In de sluis gaat het er niet georganiseerd aan toe, groot gaat op klein, het maakt de Fransen absoluut niet uit. In deze sluis maak je vast aan een verticale kabels waarlangs de landvast mee naar beneden of omhoog gaat. Na de sluis gaan we BB uit en vinden een plekje. Meteen even naar de havenmeester om te betalen en ook hier moeten we een formulier invullen. Het is een alleraardigste havenmeester die ons niet naar de boot laat gaan zonder een presentje (een tas met de naam van de haven). Verder is hier niet zo heel veel te zien, daarvoor moet je naar Caen. Caen schijnt zeer zeker de moeite waard te zijn, je kunt er met de boot naar toe maar ook met de fiets schijn je een prachtige tocht daarnaar toe te kunnen maken. Wij gaan echter morgen naar Deauville/ Trouville. Na onze wandeling liggen er Duitsers tegen ons aan, zij blijken alle tijd van de wereld te hebben en gaan de tocht naar Caen op de fiets maken. Onze tijd komt ook nog wel. Om 10.15 uur kunnen we de sluis in, het is aanmerkelijk minder druk dan gister. Het weer laat vandaag weer niet te wensen over, deze vakantie hebben we mooi weer alleen de wind is koud en komt nu op de terugweg uit de verkeerde hoek. Het is hoogwater, dus geen probleem om de haven van Deuville binnen te lopen. We hebben een daverend ontvangst, aan beide kanten van de pier is een soort drum sessie aan de gang, het klinkt goed. In de haven is niet zoveel plek voor passanten, we moeten naast andere NL gaan liggen. Aan de andere kant van het water ligt Trouville en daar is markt. Je kunt over de brug of met een pontje, wij als echte bikkels lopen naar Trouville. Helaas voor ons zijn alle kramen al bijna weg, alleen kun je nog vis veel vis kopen. Vooral veel oesters, krab en kreeften. We struinen door Trouville en komen uiteindelijk bij het strand uit. Bij een strandtent nemen we een cappucino en wat voor één. Dit zijn echt de duurste die wij ooit gedronken hebben; € 11,90 en je krijgt er niet eens een koekje bij. Henk gaat nog even alleen aan de wandel en is getuige van het feit dat er een auto van de kade afrijd en op z'n dak in de modder terechtkomt (er zaten geen mensen in). 's Avonds gaan we nog van boord om even rond te kijken in Deauville. Bij het verlaten van de haven horen we een waanzinnig kabaal, er is een auto uit de bocht gevlogen en deze heeft de hele onderkant van zijn auto kapot gereden waarbij alle olie op het wegdek ligt. Als we 1 1/2 uur later weer terugkomen is net de politie gearriveerd. Deauville ziet er sprookjes achtig uit met zijn bijzondere huizen. Morgen, 14 juni, gaan we naar Honfleur. 's Ochtends is het wachten op hoogwater, om 11.00 uur kunnen we vertrekken. De buren wilden ook weg, maar dan naar Cherbourgh alleen zijn ze teruggekomen op dit besluit en blijven nog een dagje liggen om een wedstrijd van NL te kunnen kijken. Wij hebben gelukkig maar 15 mijl voor de boeg want het weer is niet super, het regent. De wind komt uit de verkeerde hoek, dus moet er veel gemotord worden. Uiteindelijk liggen we om 13.00 uur voor de brug die open moet om in Bassin Viex te kunnen gaan liggen. Het is leuker om daar te gaan liggen dan buiten het bassin. Als je binnen het bassin ligt dan heb je rondom restaurantjes, winkeltjes e.d. Helaas voor ons moeten we wachten tot 16.30 uur voordat de brug opengaat. Het weer is gelukkig beter geworden dus is het geen straf om te moeten wachten. Eénmaal binnen meren we af naast een NL, er zijn alleen meer NL die hier als passanten liggen. Er zijn wel vrije boxen, die mogen echter niet gebruikt worden door passanten, ook al blijven die alle dagen leeg. Het ziet er allemaal gezellig uit, pakhuizen die er van de buitenkant leuk uitzien met al die kleurtjes. Het is wel super toeristisch, maar je moet het gezien hebben. Je kunt zelfs je diner aan boord laten serveren, is niet iets wat wij gedaan hebben, maar toch! Wij blijven hier 2 volle dagen liggen en zullen donderdag 17 juni weer vertrekken. Volgens de verwachting is dan de wind ook wat minder zo'n 3-4 bft, op dit moment staat er nog een dikke 6 tot soms 7. Eerst gebruiken we nog een halve dag om de boot wat op te knappen. Joke neemt de binnenkant voor haar rekening en henk gaat aan de slag om de roerkoning wat vast te zetten. Dit vastzetten gaat niet zoals hij wil, de bout breekt en hij moet een nieuwe bout op langte maken. Daarna gebruiken we de rest van de dag om wat te luieren, boodschappen doen en voor je het weet is het weer Happy Hour. Woensdag 16 juni; het weer is nog steeds goed, alleen blijft de wind erg koud, wat ons niet hinderd om een flike wandeling te gaan maken. Er staan in de omgeving prachtige huizen maar ook veel grote huizen die zeer verwaarloosd zijn. Ook gaan we de St Catharine Kathedraal bekijken en verder slenteren we wat over de markt met biologische groente en fruit, zelf gemaakte appelsap e.d. Ze verkopen ook grote ronde aubergines, die wij voor het eerst zien. Het weer blijft prachtig, we zitten lekker uit de wind en genieten volop. Er is een tijd van komen en een tijd van gaan en de tijd van gaan is nu gekomen. Donderdag 17 juni kunnen we om 08.30 weg, dan draait de brug voor de eerste keer. Als we goed gerekend hebben staat er dan nog steeds genoeg water om richting Fecamp te gaan. Na de brug ruimen we de stootwillen en landvasten op en willen doorvaren. Dat gaat alleen niet, foutje! Toen wij met hoogwater aankwamen stonden de sluisdeuren open en konden we zo doorvaren, nu is het echter 1,5 uur voor laagwater en moeten we sluizen. Er ligt al 1 boot in de sluis, dus snel stootwillen en landvasten weer gepakt, de geduldige sluiswachter zal wel gedacht hebben: die buitenlanders ook!, en de sluis in. Het is een makkelijk sluis om aan te leggen en ook hier hoef je de landvasten niet te verpakken er is een bolder die mee hoog en naar beneden gaat. Nadat wij vastlagen gingen de deuren dicht en in rap tempo begon het water te zakken en te zakken, 4 mrt, 5 mtr, 6 mtr (hadden we goed gerekend! straks liggen we vast in de sluis en dan!) 7 mrt en nog 60 cm onder de kiel. Eindelijk, we zakken niet meer, de sluisdeuren gaan open. Ook in de vaargeul ging het allemaal goed. Het weer is goed alleen de wind komt nog steeds uit de verkeerde hoek N-NE, dus pal tegen. De motor maakt overuren. Later werd het weer slechter en de golven hoger echt veel hoger wel 5 tot 6 meter hoog. Joke is binnen gaan liggen Henk moet het alleen doen buiten. Bijna bij de haven van Fecamp komt er een havenbootje naar buiten om te vragen of alles goed gaat, want het is heel heftig buiten en voor henk ook heel heftig om binnen te lopen. Henk laat weten dat hij alles onder controle heeft en vaart de haven binnen met N-NE 6-7. Om 15.00 uur meren we af aan een steiger, allebei niet helemaal lekker. Henk gaat direct naar het haavenkantoor om mte vragen of wij mogen blijven liggen. Dit kan helaas niet, er blijft te weinig water in de haven, we moeten de andere haven in waar nog een plekje voor ons vrij is. Dat kan nu het nog hoogwater is, alleen de brug draait niet. Even een oproep via de marifoon en ze gaan de brug voor ons draaien, wat een aardige mensen hier. Eénmaal in de haven en vast zijn we het wel een beetje zat. We gaan even bijkomen, eten wat, gaan de boot van het zout ontdoen en daarna even de benen strekken en wat van de omgeving bekijken. We willen morgen ook wel blijven liggen, alleen komt dit qua tijd niet zo goed uit, dus besluiten we toch om morgen maar weer verder te gaan en dan in 1 keer door te gaan naar Nieuwpoort, hiervoor moeten we wel een nacht doorvaren. Joke heeft hier niet zo heel veel zin in, maar we gaan toch. De volgende dag is het pas om 15.00uur en kunnen dan pas de haven verlaten. De wind is ons ook nu weer niet gunstig gezind, hij blijft N-NE 6-7 bft. De Bluenose blijft echter gewoon goed varen, alleen echt comfortabel is het niet aan boord. Henk gaat om 20.00 uur naar bed en probeert een paar uurtjes te slapen. Joke heeft een prima wacht en laat Henk zo lang mogelijk slapen, tot hij uit zichzelf wakker gaat worden. Henk heeft een ingebouwde klok en roept om 01.00 uur dat hij de wacht gaat overnemen, terwijl hij van Joke nog wel een uurtje binnen mag blijven. Joke besluit toch maar naar bed te gaan tot dat ze de volgende morgen om 08.00 uur de wacht weer overneemt. Henk heeft een heftige wacht achter de rug, de wind is nog steeds niet afgenomen en de golven zijn giga. Joke krijgt tijdens haar wacht menige golf over haar heen en besluit onder een deken te gaan zitten om warm en droog te blijven. We zetten de motor bij om een beetje hoogte te kunnen houden voor de aanloop naar Nieuwpoort. Met nog 9 mijl te gaan geeft de motor de geest en is niet meer aan de praat te krijgen. Met deze wind en die golven is het geen pretje om op je kop in het motor ruim te kruipen en eventueel het probleem op te lossen. Henk roept de Kustwacht van Belgie op en meld het probleem, geeft onze positie door en zij zien ons op de radar. Na overleg zullen wij ons vlak bij de haven bij Nieuwpoort opnieuw melden en zij zullen dan al de reddingsboot klaar hebben liggen om ons binnen de pier van Nieuwpoort langszij te nemen en af te meren in de haven. Vlakbij de haven horen wij een oproep 'Bluenose hier de Brandaris'. Waarbij wij zo iets hadden, wat een bereik heeft de Brandaris van Terschelling hier en er zal nog wel een boot zijn die Bluenose heet. Toen nog een keer de oproep 'Bluenose hier de Brandaris', toen het kwartje bij ons viel; dit was de reddingsboot. Voor de pier stonden echt hoge golven dat de reddingsboot bijna rechtop op de golven stond en een boot van de zeezeilschool die naar buiten kwam, weer rechtsomkeerd maakte. Eénmaal binnen de pier kwam de boot naast ons liggen, maakte een lijn vast aan de voorste kikker, toen op de achter kikker waarna wij het zeil konden opbergen en toen gingen we met 10m knopen aan snelheid naar de hahven. Ze hebben ons keurig afgemeerd in de haven. We hadden wel veel bekijks binnen de pier.
Eénmaal in de box is Henk bij het havenkantoor gaan vragen over eventueel iemand die kon kijken, maar dat was er niet. Tijdens het wandelen kwamen wij wel wat werfjes tegen waar wellicht iemand was die eventueel kon helpen, maar het was zondag dus moesten we wachten tot morgen. Henk had eigenlijk voor de vakantie filters willen vervangen, maar daar was het niet van gekomen. Filters waren wel aan boord dus vervangen die dingen. Dit was echter de eerste keer voor hem, maar handig als hij is kreeg hij het voor elkaar. Nu kijken of de motor wilde starten en ja hoor die liep. Probleem opgelost, nou vergeet het maar, bij het geven van een beetje gas was het weer prut prut en de motor sloeg af. Henk maandagmorgen om 08.00 uur op pad en kwam een auto tegen met op de zijkant Volvo Penta (wij hebben een Volvo Penta motor) en hij heeft degene aangesproken en het probleem uitgelegd. De monteur had een klus te doen maar zou vragen of hij eerst bij ons kon kijken. Om 08.45 uur was hij keurig aan boord. Na een aantal pogingen bleek uiteindelijk alleen een compressor troep uit de aanzuigleiding voor brandstof te blazen. Henk heeft dit uit de tank gevist en het bleken bacterieen te zijn die geklonterd waren. En dit was ook het probleem, de motor liep weer als een zonnetje. Dezelfde dag hebben we om 12.00uur de haven van Nieuwpoort weer verlaten om richting Vlissingen te gaan. Er kwam nu toch wel gauw een einde van onze vakantie in zicht, we zijn nu echt op de terugweg. Eénmaal buiten stond er nog wel behoorlijk wind maar de richting was iets beter. Na eerst alleen op de grote genua gevaren te hebben, besloten we na een 1 uur toch maar het grootzeil bij te zetten en wat hebben we een lekkere zeildag gehad. Dit was echt een verademing na al het heftige weer van de afgelopen dagen. Om 19.00 uur kwamen we Vlissingen binnen, we konden nog net over de drempel, en zowaar er was nog plek voor ons. Even spullen opruimen en dan lekker ergens eten. We hebben een lekkere pizza gegeten. Dinsdag toch weer op pad en nu richting Scheveningen. Met mooi weer zo dicht langs de kust varen is toch wel bijzonder, al die gekleurde huisje langs de kust. Bij aankomst in Scheveningen bleek de haven al wel erg vol, toch was er nog wel een plekje voor ons. Op woensdag naar IJmuiden. Pas 1 uur opweg toen er een telefoontje kwam van Annie (moeder Joke) met de mededeling dat er een overstroming in onze huiskamer aan de gang was en dat er van onze houtenvloer niet veel mee over was, alle planken waren kromgetrokken. Verzekering inschakelen en de VVE om te komen kijken en te regelen dat e.e.a werd schoongemaakt. Eénmaal in IJmuiden kwam Ruud (vader Joke) haar ophalen zodat zij thuis kon gaan kijken (het was geen leuk gezicht, zonde van de mooie vloer). Henk is verder doorgevaren naar Durgerdam alwaar Joke samen met haar ouders aan het eind van de middag ook arriveerden. 's Avonds hebben we lekker met z'n viertjes in Durgerdam gegeten. Joke haar ouders hadden een hoope ellende voor ons opgelost.
De volgende dag zijn we naar de overkant gevaren en bij IJburg voor anker gegaan, vlak voor het huis van Frank en Carlijn helaas was er niemand thuis. Henk heeft Joke toen naar de kant gebracht zodat zij wat boodschappen kon gaan doen. Later die dag zijn we doorgegaan naar Lelystad en hebben daar weer heerlijk voor anker gelegen. Dat ankeren is toch wel heel lekker, niet in een drukke jachthaven, geen mensen over de boot, gewoon lekker rustig met z'n 2-tjes.
Jammergenoeg kwam zo langzamerhand het eind van onze vakantie in zicht. Onze laatste dag/nacht hebben we doorgebracht in Enkhuizen. Later op de dag kwam Nico met een vriend ook in Enkhuizen aan en is net als ons voor anker gegaan. Wat wel heel spannend was, Nico had nog nooit een nacht doorgebracht achter z'n anker, maar met dit rustige weer zou het geen probleem moeten zijn. Wij wilden nog even een hapje eten aan de kant, dus met het rubber bootje naar de kant en we hebben lekker gegeten. Naderhand heeft Nico ook het bootje nog even gebruikt om naar de kant te gaan. Het weer was rustig en we zijn lekker gaan slapen. Helaas bleef het weer niet rustig, in de loop van de nacht begon het behoorlijk te waaien en toen bleek dat ons anker niet helemaal goed lag, dus bed uit en opnieuw ankeren. Dit was makkelijker gezegd dan gedaan want het waaide heel heel hard. Buitengekomen zagen wij Nico in de kuip zitten, de volgende morgen bleek dat hij de hele nacht niet had geslapen en hij zou nooit meer ankeren, terwijl hij de enige boot was die goed achter z'n anker lag. Wij hebben opnieuw het anker 'nu goed' uitgegooid en zijn toen weer naar bed en hebben lekker verder geslapen.
Zondagmorgen was de wind gaan liggen en zijn we op ons gemak richting Andijk gevaren. In de kom bij Andijk zagen we Pieter en Anja voor anker liggen en zijn we nog even langszij gegaan om onze verhalen van de vakantie te vertellen.
Toen was het toch echt tijd om de haven binnen te varen en de boel een beetje op te ruimen, spullen te pakken om uiteindelijk toch maar naar huis te gaan.
Jammer dat de vakantie erop zit, maar het was een fantastische vakantie. Leuk om eens niet naar het noorden te gaan en zeer zeker de moeite waard om dit nog een keer te gaan doen. Niet in 2011, want dan is er weer een Driehoek Noordzee Challenge.
maandag 12 april 2010
Pasen
Pasen. We gaan niet ver weg, naar Enkhuizen. Het weer is niet al te geweldig, maar genieten doen we evengoed. Met 2,5 uur liggen we achter de Dromedarisbrug en gaan naast een X-yacht liggen. Het blijken Pieter en Danielle te zijn, wat ook vrienden zijn van Jaap en Wendelien, Henk kent Pieter ook. Hij heeft een keer een avond-wedstrijd bij Pieter aan boord gezeild. Wijblijven het hele paasweekend in Enkhuizen. 1e Paasdag gaan we met de trein naar Purmerend, brunchen bij Ronald, Petra en Kevin. Ronald komt ons bij de trein ophalen, het is niet al te ver lopen maar met die regen is het toch wel prettig met de auto. Het is erg gezellig en na een paar uurtjes gaan we, nu wel lopend, naar de trein.
woensdag 17 maart 2010
Zeilseizoen 2010
Na een grote opknapbeurt is de Bluenose zaterdag 13 maart weer te water gegaan.
Het was nog wel spannend, er stond behoorlijk wat wind. Ook het zetten van de mast gaf nog wel wat problemen. De Bluenose heeft een doorgestoken mast van ?? mtr. Met vereende krachten is het uiteindelijk zonder problemen verlopen. Op zondag hebben we de boot teruggevaren naar de box. Wat een heerlijk gevoel dat de boot weer klaar is voor een nieuw zeilseizoen.
Ons eerste zeilweekend zal met Pasen zijn.
Het was nog wel spannend, er stond behoorlijk wat wind. Ook het zetten van de mast gaf nog wel wat problemen. De Bluenose heeft een doorgestoken mast van ?? mtr. Met vereende krachten is het uiteindelijk zonder problemen verlopen. Op zondag hebben we de boot teruggevaren naar de box. Wat een heerlijk gevoel dat de boot weer klaar is voor een nieuw zeilseizoen.
Ons eerste zeilweekend zal met Pasen zijn.
maandag 22 februari 2010
Driehoek Noordzee Challenge 2009
Zaterdag 13 juni brengt Henk alvast de boot naar Den Helder, bij zijn vertrek begint het bij Joke toch wel aardig te kriebelen, nog 1 week en dan moet ze eraan geloven, haar eerste Driehoek Noordzee. In 2005 en 2007 heeft Henk hem gevaren met Frans Muus. Frans heeft in februari aangegeven om dit jaar niet mee te gaan, Frans en Gerjan besloten tot een vakantie per motor.
Voor we donderdagavond 18 juni naar Den Helder gaan halen we eerst kleding op bij Van der Moolen Borduren te Badhoevedorp. Zij hebben de bestelde kleding door de Driehoek-Zeilers prachtig voorzien van het nieuwe logo van de Driehoek Noordzee Challenge. Eénmaal aan boord eerst de laatste boodschappen en kleding opruimen en dan nemen we alvast een borrel op het vertrek en de goede afloop.
Vrijdag 19 juni gebruiken we voor de laatste kleine klusjes en om gewoon nog een beetje te luieren. Ed Megens komt even aan boord voor een bakkie en even later ook Cor Termaat met echtgenote. Inmiddels is de boot gekeurd en goedgekeurd, hebben we de blauwe duo-vlag en het logboek ontvangen. Bijna alle deelnemers zijn binnen, het is gezellig druk in de haven. 's Avonds gaan we een hapje eten bij Nogal Wiedes, hier vandaan kun je het Molengat zien (gek idee dat we daar morgen zullen varen). Later die avond drinken we nog een biertje in het Clubhuis van het KMJC.
Zaterdag 20 juni Den Helder - Kirkwall
Eindelijk de dag van de start. Na het palaver, waar we nuttige informatie ontvingen over oa het weer en de aanloop van Kirkwall en dan na de legendarische woorden van "REIT" uitgesproken door Ed Megens EN NU OPROTTEN gaan we terug naar de boot en kunnen we ons klaarmaken voor vertrek. Er worden nog wat foto's gemaakt en dan afscheid nemen van onze uitzwaaiers; Annie en Ruud (ouders van Joke), Pieter, Anja, Nico en Ireen (zeil)vrienden en dan eindelijk trossen los. Om 11.45 uur met een begin logstand van 10.705 mijl verlaten wij de haven van het KMJC. Eénmaal buiten het KMJC hijsen we het grootzeil en besluiten toch maar meteen 1 rif te zetten, er staat nl. N-NW 5-6 wat niet ideaal is voor het Molengat. Bij het havenhoofd staan onze uitzwaaiers en Cor Termaat (v/d Watermaat). Hij roept ons nog iets toe; wat??? we vragen het hem zodra we hem een keer tegenkomen. Cor heeft de Driehoek Noordzee 14keer georganiseerd en ook zoveel keer gevaren. Wegens lichamelijke ongemakken kan Cor niet meer mee, wat hij heel erg jammer vindt. Cor en zijn verhalen zullen gemist worden.
De eerste 2 á 3 mijl houden we de motor erbij, we besloten niet te gaan kruisen in het Molengat. Bij het Molengat sturen wij 280gr, er staan behoorlijke golven van zo'n 1,5-2 mtr met regelmatig uitschieters naar 2,5-3 mtr. Om 13.00 uur rollen we de high aspect uit en gaat de motor uit. Om 16.00 uur hebben wij inmiddels onze koers verlegd naar 350gr, verder zijn er geen bijzonderheden. We moeten we nog wel inslingeren, beiden hebben we geen zin in eten nemen alleen een droog broodje. Wij gaan vanaf 20.00 uur 's avonds tot 12.00 uur wachten draaien van 4 uur op 4 uur af. Henk gaat om 20.00 uur naar bed en Joke haar eerste wacht gaat in. Joke heeft mooiste wachten, zij ziet de zonsondergang en zonsopgang.
Ze moet erg wennen aan het zijn alleen in de kuip en erg gezellig vindt ze het nog niet. Ook is het met die hoge golven lastig om je te verplaatsen en helemaal met een gebroken pink (die heeft ze de maandag voor de start opgelopen tijdens het doel verdedigen bij een zaalvoetbal toernooi van haar werk).
Er zijn geen bijzonderheden als Henk om 24.00 uur de wacht van haar overneemt en Joke kan lekker in een warm bedje duiken. Ondanks de heftige golven heeft ze geen moeite om in slaap te komen.
Zondag 21 juni (langste dag)
00.00 uur; het eerste 12-uurtje (iedere 12 uur is er contact tussen de Driehoekers). Henk heeft contact met de Xindi Aquatic. De koers is op dat moment 007gr. Om 04.00 uur moet Joke haar bed uit, het is immers weer tijd voor haar wacht. Mensen die Joke kennen weten dat dit niet echt haar ding is, ze is dan ook een beetje humeurig, maar neemt toch keurig haar wacht waar. We lopen er lekker doorheen. De wachten verlopen zonder problemen. De wind draait inmiddels steeds meer naar het Noorden.
Om 12.00 uur hebben we contact met de Fu Shan en de Juliana, bij hen aan boord is alles oke. Inmiddels is er 1 boot teruggegaan naar Den Helder vanwege zeeziekte bij de bemanningsleden. Onze koers is inmiddels 287gr met een logstand van 10.853. We hebben in 24 uur 128 mijl afgelegd. De golven zijn inmiddels nog maar ca. 1-1,5 mtr hoog en de wind is N 4, halen we het rif uit het grootzeil. Tussen 16.00 uur en 20.00uur, de wind is N 3-4, zetten wij voor 2 uurtjes de motor bij om wat stroom te draaien. Inmiddels is het 18.00 uur, we hebben zin in een warme hap. Henk gaat dit klaarmaken en het smaakt ons. Om 20.00 uur is de wind NNW 3-4, de motor gaat uit, echter om 23.00 uur gaat de motor weer aan, de wind is nog maar N-NW 2. De wachten verlopen zonder problemen.
Maandag 22 juni
00.00 uur; Henkt roept andere Driehoekers op maar krijgt helaas met niemand contact. Met een koers van 319gr, N-NW 2 met een lichte deining, hebben wij nog even de motor bij staan, deze gaat om 02.00 uur weer uit als de wind is gedraaid naar SW 3.
04.00 uur; we lopen er lekker doorheen zo'n 4,5-5 knp. Met een windje SW 3. Om 07.30 uur staat er een S-SW 3-4, lopen we 6,8 knp en dan kan deze Driehoek Noordzee Challenge niet meer stuk: DOLFIJNEN. Henk komt filmen, Joke probeert foto's te maken (maar wat zijn ze snel). Na ruim 1,5 uur zijn ze weer weg, wat een ervaring.
12.00 uur, ook tijdens dit 12-uurtje krijgen wij geen contact met andere Driehoekers (veel later zal blijken dat onze squel staat te hoog). 13.00 uur; het zonnetje probeert door de bewolking heen te prikken. We lopen 6,7 knp met windje S-SW 4. Joke is helemaal ingeslingerd ze heeft geen katterig gevoel meer. Onze koers blijft ongeveer gelijk, alleen de wind is wat minder geworden S-SW 2-3 (Meestal S-SW 2). Om 16.45 uur spotten we een Jan van Gent. De wind trekt iets aan tot S-SW 2-3, dus draaien we de high aspect weg en zetten de gennaker en worden daarbij vergezeld door Dolfijnen.
Als de gennaker staat lopen we 7,2 knp. Om 18.00 uur is de wind S 2, de gennaker wordt opgeruimd, de high aspect uitgedraaid, de motor gaat erbij en zo zeilen en motoren we verder. Het eten is op, de afwas gedaan en dan kan Henk naar bed. Om 21.30uur heeft hij de slaap nog niet te pakken, hij komt buiten zitten en neemt de wacht over van Joke die lekker naar bed kan. Inmiddels is het 24.00 uur, we doen een poging op 77 en jawel er is contact met de Robinson, Loesje en Kokmeeuw.
Dinsdag 23 juni
00.00 uur; de zee laat af en toe een rimpeling zien. Om 03.00 uur maakt Henk Joke wakker, ze moet even buiten komen kijken. Dolfijnen in het donker, dat is toch wel een beetje eng. Na 15 minuten zijn ze weg en gaat Joke voor nog 1,5 uur naar bed. Om 04.30 uur wisseling van de wacht. Henk heeft niets bijzonders te melden. Om 05.00 uur kan de motor uit, er is genoeg wind S 3, we lopen maximaal 6 knp. Na 1 uur is de pret weer over, de wind is S 1-2, de motor gaat weer aan. Er is een prachtige zonsopgang. Om 07.00 uur is er aan SB een boorplatform te zien, echter door een snel opkomende zeemist is deze 15 minuten later niet meer te zien, alleen de mistbel is te horen. De wind is N-NW 2, Joke rolt te high aspect weg, het zicht is nauwelijks 100 mtr. Henk doet voor alle zekerheid de radar aan en geeft door dat er 5 stipjes te zien zijn. Later blijken dit allemaal vissersboten te zijn.
Om 08.00 uur is de mist wat opgetrokken en is het zicht nu ca. 200 mtr, maar het blijft een kleine wereld. De hele ochtend blijft de mist rondom aanwezig, maar boven ons schijnt de zon. Een rare gewaarwording, rondom in de mist maar boven ons de zon. De wind is om 11.30 uur E-SE 2 niet genoeg om snelheid te maken zonder motor dus deze blijft aan. Als er om 12.00 uur weer contact is tussen de Driehoekers horen wij de Xindi Aquatic (deze ligt 17 mijl voor ons), ook is er contact met Loesje. We spotten de eerste Puffin op positie 58,26'N en 01.44'W. De wind is E-SE 1-2. We varen nog steeds in de mist. Anderhalf uur later zijn we gelukkig uit de mist en kan de radar uit. Op 77 een oproep van de Fram (Jan Molenaar), zoals we later hoorden met motorproblemen. Jammer genoeg zou Jan vanuit Kirkwall niet meer vertrekken naar Farsund (Noorwegen) maar terug gaan naar Nederland. Helaas staat er nog steeds niet genoeg wind om te zeilen. Onze positie om 15.40 uur is 58.36'N en 02.01'W als we een zeehond vlakbij de boot hebben. We rekenen uit dat we met deze (zeil/motor) snelheid nog ongeveer 5 uur onderweg zijn naar Kirkwall. Het is weer mistig, de kust van de Orkney-eilanden is nauwelijks te zien, ook The horse of Copinsay blijft een raadsel.
De wind zal tot onze aankomst in Kirkwall E-SE 2 en later S-SE2 zijn.
Uiteindelijk leggen wij om 21.30 uur (met goed zicht) vast aan de steiger in Kirkwall, waar wij hartelijk worden ontvangen door de bemanning van Xindi Aquatic, Raido en de Blue Berry.
We hebben 442 mijl afgelegd, waarvan 52,00 uur zeilend en 29,75 uur stoomtijd.
De champagne kan open, die hebben wij verdiend (vinden we zelf).
Woensdag 24 juni
Deze dag gebruiken wij om lekker bij te komen te genieten van de omgeving. We lopen wat rond en gaan o.a. de St Magnus Kathedraal bezoeken. Wat een prachtige Kathedraal, mooi muurschilderingen en glas in lood ramen. Zeer zeker de moeite waard. In de loop van de dag komen ook de meeste andere boten binnen, het is erg gezellig in de haven. We treffen het ook met het weer, lekker zonnig met een lichte bewolking. Het wordt hier bijna niet donker en we zitten dan ook tot laat in de kuip lekker te lezen (natuurlijk met een borrel erbij).
Donderdag 25 juni
Ed, Erik en Robin hebben een workshop georganiseerd. Er is een redelijke opkomst. Deze workshop is bedoeld om ervaringen uit te wisselen. BV; weet iedereen hoe ver je bij een booreiland vandaan moet blijven of hoe bak je brood of over het gebruik van een plascondoom (voor heren) enz.. Het is een leuke workshop geworden waar ook handige tips uitgekomen zijn. De bedoeling is deze workshop ook in Farsund te houden. In de middag is er een bustour onder leiding van een Nederlandse gids, we beginnen bij de whiskey stokerij (mogen dit ook proeven, sorry liefhebbers maar het is niet te drinken), daarna bezoeken we een Italiaanse kapel, deze kapel is gebouwd door Italiaanse krijgsgevangenen. In deze kapel kun je zelfs trouwen, niet teveel gasten uitnodigen het is er binnen niet groot.
Vlakbij deze kapel is ook een Nederlandse wijnboer, uiteraard brengen wij een bezoekje en kopen er de plaatselijke lekkernij (die wij wel te drinken vinden). De tocht gaat verder over het eiland en brengt ons in St Margaret Hope.
Hier lopen we wat rond tot het tijd is om weer te vertrekken. Via het vliegveld, voor bewoners van Kirkwall is vliegen net zo gewoon als voor ons de trein, komen we weer in de haven. 's Avonds is er een feestavond in het Clubhuis van de Orkney Sailing Club. Het wordt een gezellige avond met de nodige toespraken, tevens zijn er drie dames die de muzikale omlijsting verzorgen.
We maken het niet al te laat, morgen gaan we richting Farsund.
Vrijdag 26 juni Kirkwall - Farsund.
Om 10.00 uur de gebruikelijke palaver. Ook nu kunnen we na de woorden van Ed: EN NU OPROTTEN vertrekken naar Farsund. Met ons positie van 58.59'N en 02.57'W en een logstand van 11.149 mijl wij verlaten om 11.45 uur NL-tijd de haven van Kirkwall, het is mooi weer en uitstekend zicht. Op grootzeil en motor varen we de eerste drie kwartier naar buiten. Om 12.30 uur gaat de motor uit en met de high aspect en het grootzeil kruizen we met windje E 4 het laatste stuk langs Shapinsay naar buiten, met een koers van 130gr.
Er staan behoorlijke golven, ondanks dit lopen we er lekker doorheen. Het zonnetje laat ons, net als de afgelopen 2 dagen, niet in de steek. Rond 13.00 uur twijfelen we of we de high aspect zullen vervangen door de grote genua omdat de wind wat minder is geworden. We doen het uiteindelijk niet en dat blijkt een juiste keuze, een uur later trekt de wind weer aan tot E-SE 4-5. De wind is net als vanuit Den Helder naar Kirkwall niet uit de juiste richting. (bij zeilers is het ook nooit goed, dan te weinig wind, dan te veel, dan uit de verkeerde hoek). Het eten slaan we vanavond over. Henk gaat om 20.00 uur naar bed, op dat moment is onze koers 42gr. De zeilen staan goed, voorlopig zullen we deze koers blijven varen. Voordat je er erg in hebt is je wacht voorbij en kun je naar bed, Joke geeft dan ook graag de wacht over aan Henk, tijdens haar wacht zijn er geen bijzonderheden geweest.
Zaterdag 27 juni
00.00 uur; er is contact geweest met de Chick-a-Bee en de Mamira Fenna. Henk verlegd naar de koers 138gr en met E-SE 4 het gaat super. In de loop van de dag maken we behoorlijke slagen van 57gr naar 138gr naar 73gr naar 52gr naar 114gr. We halen een gemiddelde van 5,3 mijl per uur met de wind SE 4-5 en later E-SE 3. Om 21.00 uur trekt de wind aan tot 22-23 knp uit E-SE af en toe E en lopen er met 6,2 knp doorheen. Om 22.00 uur gaat de motor weer bij om stroom te draaien. De dagen vliegen voorbij, maar het is dan ook heerlijk zeilweer dus genieten we volop. Tijdens het overgeven van de wacht om 24.00 uur zijn er geen bijzonderheden te melden.
Zondag 28 juni
00.00 uur; we ontvangen helaas niemand op 77. De wind neemt gedurende de nacht af tot E-NE 3-4 en later E 3. Om 09.00 uur valt de GPS uit, opnieuw opstarten is voldoende om deze weer aan de praat te krijgen. Voor ons langs vaart een onderzoekschip met lange kabels van 1,5 mijl, die na aantal oproepen ons uiteindelijk via een 77 bereikt en verzoekt ruim achter hem langs te gaan, wat Henk uiteraard doet. Hij had dit schip wel gezien, alleen niet het witte lichtje aan het eind van de kabel. Joke krijgt hier niets van mee, die slaapt als een roos. Nog 98 mijl tot de aanloop naar Farsund. Om 12.00 uur lukt het ons om de Saffier en de Fu Shan op 77 te krijgen. Het gaat goed daar aan boord. Twee uur later komt er vanachter ons een mist opzetten, de wind is nu nog maar SE 2. Om 14.45 uur halen we de high aspect weg, deze heeft geen toegevoegde waarde meer, we varen verder op grootzeil en motor. Om 16.00 uur is onze koers 102gr en motorsailen we verder. Vanaf 21.00 uur gaat de high aspect bij en motor uit, hebben we N-NW 3-4. 24.00 uur; weer een nieuwe dag.
Maandag 29 juni
00.00 uur; het is wat met onze marifoon, het lukt ons weer niet om iemand op 77 te ontvangen, jammer het is altijd leuk om andere te spreken. In de loop van de nacht kunnen we nog een aantal uren zeilen. Henk heeft de aanloop van Farsund al 2x eerder gedaan, maar toch is hij blij dat we niet in het donker aan zullen komen.
Dan komt Farsund in zicht, wat een verschil met Kirkwall. Alleen al de witte huizen die er veel gezelliger uitzien dan die grauwe in Kirkwall.
Om 06.00 uur meren we af aan de kade in Farsund.
We hebben 324 mijl afgelegd, waarvan 45,75 zeilend en 20.50 uur stoomtijd.
De kade is gereserveerd voor de Driehoek Zeilers, er hangt zelfs aan de muur een welkom voor ons Driehoekers.
Dit en nog veel meer word verzorgd deur Arno Spiering. Arno woont al vele jaren in Noorwegen en hij helpt de Nederlandse organisatie met van alles. De heren van de Xindi Aquatic zijn nog in diepe rust, zij waren als eerste in Farsund. De Juliana en de Blue Berry zijn gelijk met ons binnengelopen. Na wat opgeruimd te hebben gaan we aan boord van de Juliana een ontbijtje nuttigen (korenwijn, bier, port, jenever en nog veel meer komt er op tafel) het is erg gezellig. Na een aantal borrels gaan wij lekker douchen en verse broodjes halen, het is genieten. Om 08.00 uur komt er een vrouwtje van de VVV, geheel in klederdracht, zij heet ons welkom in Farsund en geeft ons een krant en ook nog wat verse broodjes (ook de volgende dagen komt zij verse broodjes brengen).
Om een uur of elf laten de heren van de Xindi Aquatic zich zien, zij komen aan boord van de Bluenose een bakkie doen en hebben we allemaal ons verhaal over de afgelopen dagen.
Dinsdag 30 juni
Er is vandaag, voor de liefhebbers, een bustocht georganiseerd, met als gids het vrouwtje van de VVV. Wij laten echter deze bustocht aan ons voorbij gaan, wij wandelen wat, genieten van het uitzicht en hangen een beetje rond bij de boot.
Vanwege het mooie weer is de workshop afgeblazen. Het is gezellig in de haven, iedereen doet zijn ding. Omdat er nogal wat zijn motoruren gedraaid vanaf het vertrek uit Kirkwall, moet er nog getankt worden. Dan is er weer Arno, die heeft gezorgd dat er een tankwagen komt zodat iedereen, zonder te verkassen, kan tanken en weer voldoende brandstof heeft om in Den Helder aan te komen (hopelijk komt de wind uit de goede richting en is het niet nodig deze brandstof te gebruiken). 's Avonds is er in het "Zeemanshuis" een diner met de Burgmeester van Farsund. Na de nodige toespraken kunnen we gaan genieten van lekker eten.
Morgen het laatste traject: Farsund - Den Helder.
Woensdag 1 juli Farsund - Den Helder
Voordat wij naar het papalver kunnen wij hebben een journalist van de plaatstelijke krant aan boord voor een interview en het nemen van de nodige foto's. Jammer dat de krant pas de volgende dag zal uitkomen. Na het palaver en de woorden EN NU OPROTTEN, echter nu uitgesproken door Erik Hardonk, kunnen we vertrekken. Er zullen een aantal boten blijven liggen, 2 hebben vakantie en wat andere zullen later vertrekken. Om 11.45 uur vertrekken wij, met mooi weer en uitgezwaaid door andere Driehoek-Zeilers. Wij hijsen het grootzeil en houden nog even de motor bij, na 15 minuten rollen we de grote genua uit (deze hebben we in Farsund gewisseld met de high aspect) en kan de motor uit.
Eénmaal buiten blijkt er iets meer wind te staan dan verwacht (23 knopen). We zetten 1 rif en rollen de genua een paar slagen in, het zeilt comfortabeler en we lopen nu zelfs tussen de 8,2-8,5 knp. Onze koers is 208gr. Er zitten aardige golven tussen. De gennaker kan voorlopig opgeborgen blijven met deze wind.
In de loop van de middag komt de wind steeds achtelijker binnen en lijkt iets af te nemen. Onze lunch bestaat uit een beker yoghurt, in meer hebben we geen zin. Om 14.00uur is de wind W-NW 4-5 en komt 90gr stuurboord binnen, met deze wind lopen wij zo'n 7,4 knp. Er nadert ons een grote tanker aan SB-zijde, wij hoeven hier niet voor uit te wijken hij stuurt achter ons langs. We volgen de Fram van Ed Megens op marifoonkanaal 77, hij ontvangt een weerbericht. Het zal droog blijven en de wind zal in de loop van de avond/nacht naar N draaien en afnemen tot 2-3 Bft.
Om 16.00 uur rollen we de genua weer helemaal uit, maar laten het rif zitten. We blijven er lekker doorheen lopen. Een uur later hebben we witsnuit dolfijnen bij de boot, wat blijft dit toch genieten. Ook nu laat de mist ons niet met rust, we komen midden in een mistvlaag te zitten die ca 10 minuten zal aanhouden, ondanks dit lopen we nog tussen de 7,3-7,6 knp met een windje W 4. Het is inmiddels 20.00 uur kan Henk naar bed, maar pas nadat we samen nog even het rif uit het grootzeil halen. Na twee heerlijke dagen in Farsund is het toch weer lekker om op zee te zitten, alleen het vooruitzicht dat maandag 6 juli dichterbij komt moeten we nog maar niet denken (dan moeten wij beiden weer aan het werk). We zijn verwend geraakt de laatste 2 avonden, lekker lang buiten zonder lange broek en trui. Vanavond is het toch wat anders op zee; nge broek, trui, muts, handschoenen. De avond verloopt zonder problemen. Om 24.00 uur is de wisseling van de wacht en is het weer tijd om de marifoon op 77 te zetten en uit te luisteren en op te roepen.
Donderdag 2 juli
00.00 uur; het lukt ons om de Xindi Aquatic en de Era te ontvangen (onze problemen met de marifoon lijken opgelost). De wachten zijn rustig verlopen. Joke moest nog wel uitwijken voor een vrachtschip, achteraf deze loopt ver voor ons langs (ze heef t nog steeds wat problemen met het inschatten van afstanden). Om 06.00 uur is Henk nog in diepe rust, met een NW windje 3 lopen we zo'n 5,2-5,4 knopen. Om 09.00 uur hijsen we de gennaker, met 5 tot 8 knopen wind lopen we een snelheid van ca. 5,2 knp. We zien andere Driehoekers op spinnaker of gennaker, het is een mooi gezicht en ook leuk dat dit een koers is dat je andere boten blijft zien. Om 11.30 uur zijn we iets hoger gaan varen om optimaal van de gennaker gebruik te blijven maken. Met 4,7 knoop aan de wind lopen wij zo'n 4,5 knp, bij een koers van ongeveer 204gr. Het is prachtig weer en een rustig kabbelende zee. De wind is een beetje aan het dwarrelen, zo is het N-NW dan weer N. Om 12.00 uur nu geen Xindi Aquatic of de Era maar nu hebben we de Glatisant en de Yemanya. Om 13.45 uur is het een beetje gedaan met de wind (N-NW 1-2) en de snelheid, we halen de gennaker weg en starten de motor. Even later zien we ook andere om ons heen die de spinnaker of gennaker weghalen. Er staat om 16.00 uur nog maar 2-3 knopen wind, dus zeilen zit er voorlopig niet in. We komen een zeilboot tegen met zeilnummer NOR347 (gaat zeker weer naar huis). Wij lezen en puzzelen wat, zijn gewoon aan het genieten met dit mooie weer en van een lekker koud biertje. Om 17.30 uur kan de motor uit en kunnen we de spinnaker hijsen, lopen meteen 5,2 knp, wat een rust. We moeten gijpen met de spinnaker, de wind is op dat moment NO 3 en we lopen zo'n 6,3 knp. Na zo'n 4 uur gaat de spinnaker er weer af en de motor weer aan. Het is inmiddels 22.00 uur, Henk gaat nu pas naar bed en Joke kan haar wacht volmaken.
Vrijdag 3 juli
Om 00.00 uur is er contact met de ERA en de Xindi Aquatic. Tijdens de wacht van Joke gaat het om 03.00 uur harder waaien E-NE 3-4 en kan ze de genua bijzetten en gaat de motor uit. Helaas is dit maar voor 1 uur, daarna moet de genua weer weg en de motor weer bij. Om ons heen heel wat vrachtschepen die voor en achter ons langs gaan.
Henk neemt tegen 04.00 uur de wacht over, hij haalt de genua weg en zet de gennaker er op en haalt een maximale snelheid van 7,4 knp met de wind E-NE 3-4. Om de shippingline haaks over te steken varen we nu 161gr richting Vlieland. Met ca. 6,9 knp snelheid scheuren we de shippingline over. We komen grote containerschepen tegen en ook een schip van de marine. Inmiddels is het 11.15 uur en zijn we de shippingline voorbij, we ruiken Vlieland en zien Terschelling. We sturen nu 212gr voor de aanloop van het Molengat, nog 30 mijl te gaan tot Den Helder. Inmiddels zitten we beiden in de kuip en hebben we de spinnaker gezet met windje NE 3. Om 12.00 uur, dit zal tijdens deze laatste Driehoek ons 12-uurtje zijn, hebben we contact met de Knoerteke. Het zal door het mooie zeilweer gekomen zijn dat we niet goed opgelet hebben, in een keer zitten we vast op het uiterste puntje van de zandbanken van de Stortemelk (53.22'N/05.02'E). Even vraagt Joke zich af of dit echt onoplettndheid is van ons beiden of dat dit een door Henk bedachte ontgroeningsstunt is voor haar. De motor gaat bij en Henk probeert de boot in dieper water te krijgen, wat helaas niet lukt. Als een speer halen we de spinnaker weg, gaan hangen aan SB en na ca. 15 minuten zijn we eindelijk los. Met een hartslag die iets hoger is dan normaal stuurt Henk de boot naar dieper water. Om 13.40 uur komt de Koninklijke Marechaussee aan boord voor paspoort controle (alles is in orde en we mogen verder). Na dit bezoek gaat de spinnaker weer omhoog, sturen 237gr met NE 2 en dan nog 18,9 mijl tot Den Helder. Er komt een weeralarm van de ANWB die we horen via de radio en aangeeft dat er veel wind, regen en hagel kan komen. We bekijken de buienradar en zien dat er om ongeveer 15.30 uur een flinke bui boven Den Helder zal komen, wellicht pakken wij daar ook wat mee van. Wij informeren via 77 de overige Driehoekers over deze voorspelling. Wijzelf halen de spinnaker er af en zetten de motor bij. Boven Texel is de wind inmiddels gedraaid naar SW 5-6, hebben we hoge golven en lopen nog maar 4 knp. We laten het grootzeil zakken en gaan verder op de motor. Henk gaat nog even wat te eten maken (nadat we lekker gegeten hebben besluit Henk de pan met een laag water terug te zetten op het gasstel, echter deze blijkt niet goed vast te zitten, met een hoge golf valt de pan achter het gasstel en al het water met de resten bami over de vloer, straks dweilen geblazen in Den helder). Om 18.40 uur draaien we het Molengat in, lopen nu weer 6,6 knp en zien op de windmeter maximaal 25 knopen wind verschijnen, het is dus wat onrustig, ook wordt het een beetje heiïg en ziet het er ongezellig uit, terwijl de morgen zo prachtig begon. Om 19.30 uur zijn we uit het Molengat en varen nu met de genua bij op het Marsdiep, zelf het zonnetje komt er weer bij. Om 20.00 uur liggen wij vast bij bij de KMJC (13 dagen nadat we gestart zijn). Even dweilen en opruimen en dan gaan we de andere Driehoek Zeilers feliciteren met een zeer geslaagde tocht. We nemen champagne mee en er ontstaat een gezellige steigerborrel.
We hebben 283 mijl afgelegd, waarvan zeilend 43,75 en 13,50 uur stoomtijd.
In totaal hebben we deze Driehoek Noordzee Challenge 1.049 mijl afgelegd, waarvan 141,50 uur zeilend en 63,75 uur stoomtijd.
Zaterdag 4 juli
Wij willen om ca. 13.00 uur vertrekken richting Andijk, op dit tijdstip pakken we nog wat stroom mee. Om 11.30 uur komt de Shishco nog binnen, die hebben een heftige nacht achter de rug, ze zien er moe maar voldaan uit. We maken snel een bak koffie voor ze, kletsen nog wat en daarna zij gaan een paar uur slapen en wij gooien los. We varen samen op met de Robinson, na de sluis bij Kornwerd nemen we afscheid van hem en wensen Robin heel veel plezier in zijn 'sabbatical jaar'. Om 18.00 uur zijn wij in Andijk en wat een ontvangst hebben wij daar, Pieter, Anja, Nico en Ireen (zij waren ook bij het vertrek) staan ons op te wachten. Onder het genot van een borrel en de door hen meegebrachte appeltaart kunnen wij alvast onze eerste verhalen kwijt.
Voor we donderdagavond 18 juni naar Den Helder gaan halen we eerst kleding op bij Van der Moolen Borduren te Badhoevedorp. Zij hebben de bestelde kleding door de Driehoek-Zeilers prachtig voorzien van het nieuwe logo van de Driehoek Noordzee Challenge. Eénmaal aan boord eerst de laatste boodschappen en kleding opruimen en dan nemen we alvast een borrel op het vertrek en de goede afloop.
Vrijdag 19 juni gebruiken we voor de laatste kleine klusjes en om gewoon nog een beetje te luieren. Ed Megens komt even aan boord voor een bakkie en even later ook Cor Termaat met echtgenote. Inmiddels is de boot gekeurd en goedgekeurd, hebben we de blauwe duo-vlag en het logboek ontvangen. Bijna alle deelnemers zijn binnen, het is gezellig druk in de haven. 's Avonds gaan we een hapje eten bij Nogal Wiedes, hier vandaan kun je het Molengat zien (gek idee dat we daar morgen zullen varen). Later die avond drinken we nog een biertje in het Clubhuis van het KMJC.
Zaterdag 20 juni Den Helder - Kirkwall
Eindelijk de dag van de start. Na het palaver, waar we nuttige informatie ontvingen over oa het weer en de aanloop van Kirkwall en dan na de legendarische woorden van "REIT" uitgesproken door Ed Megens EN NU OPROTTEN gaan we terug naar de boot en kunnen we ons klaarmaken voor vertrek. Er worden nog wat foto's gemaakt en dan afscheid nemen van onze uitzwaaiers; Annie en Ruud (ouders van Joke), Pieter, Anja, Nico en Ireen (zeil)vrienden en dan eindelijk trossen los. Om 11.45 uur met een begin logstand van 10.705 mijl verlaten wij de haven van het KMJC. Eénmaal buiten het KMJC hijsen we het grootzeil en besluiten toch maar meteen 1 rif te zetten, er staat nl. N-NW 5-6 wat niet ideaal is voor het Molengat. Bij het havenhoofd staan onze uitzwaaiers en Cor Termaat (v/d Watermaat). Hij roept ons nog iets toe; wat??? we vragen het hem zodra we hem een keer tegenkomen. Cor heeft de Driehoek Noordzee 14keer georganiseerd en ook zoveel keer gevaren. Wegens lichamelijke ongemakken kan Cor niet meer mee, wat hij heel erg jammer vindt. Cor en zijn verhalen zullen gemist worden.
De eerste 2 á 3 mijl houden we de motor erbij, we besloten niet te gaan kruisen in het Molengat. Bij het Molengat sturen wij 280gr, er staan behoorlijke golven van zo'n 1,5-2 mtr met regelmatig uitschieters naar 2,5-3 mtr. Om 13.00 uur rollen we de high aspect uit en gaat de motor uit. Om 16.00 uur hebben wij inmiddels onze koers verlegd naar 350gr, verder zijn er geen bijzonderheden. We moeten we nog wel inslingeren, beiden hebben we geen zin in eten nemen alleen een droog broodje. Wij gaan vanaf 20.00 uur 's avonds tot 12.00 uur wachten draaien van 4 uur op 4 uur af. Henk gaat om 20.00 uur naar bed en Joke haar eerste wacht gaat in. Joke heeft mooiste wachten, zij ziet de zonsondergang en zonsopgang.
Ze moet erg wennen aan het zijn alleen in de kuip en erg gezellig vindt ze het nog niet. Ook is het met die hoge golven lastig om je te verplaatsen en helemaal met een gebroken pink (die heeft ze de maandag voor de start opgelopen tijdens het doel verdedigen bij een zaalvoetbal toernooi van haar werk).
Er zijn geen bijzonderheden als Henk om 24.00 uur de wacht van haar overneemt en Joke kan lekker in een warm bedje duiken. Ondanks de heftige golven heeft ze geen moeite om in slaap te komen.
Zondag 21 juni (langste dag)
00.00 uur; het eerste 12-uurtje (iedere 12 uur is er contact tussen de Driehoekers). Henk heeft contact met de Xindi Aquatic. De koers is op dat moment 007gr. Om 04.00 uur moet Joke haar bed uit, het is immers weer tijd voor haar wacht. Mensen die Joke kennen weten dat dit niet echt haar ding is, ze is dan ook een beetje humeurig, maar neemt toch keurig haar wacht waar. We lopen er lekker doorheen. De wachten verlopen zonder problemen. De wind draait inmiddels steeds meer naar het Noorden.
Om 12.00 uur hebben we contact met de Fu Shan en de Juliana, bij hen aan boord is alles oke. Inmiddels is er 1 boot teruggegaan naar Den Helder vanwege zeeziekte bij de bemanningsleden. Onze koers is inmiddels 287gr met een logstand van 10.853. We hebben in 24 uur 128 mijl afgelegd. De golven zijn inmiddels nog maar ca. 1-1,5 mtr hoog en de wind is N 4, halen we het rif uit het grootzeil. Tussen 16.00 uur en 20.00uur, de wind is N 3-4, zetten wij voor 2 uurtjes de motor bij om wat stroom te draaien. Inmiddels is het 18.00 uur, we hebben zin in een warme hap. Henk gaat dit klaarmaken en het smaakt ons. Om 20.00 uur is de wind NNW 3-4, de motor gaat uit, echter om 23.00 uur gaat de motor weer aan, de wind is nog maar N-NW 2. De wachten verlopen zonder problemen.
Maandag 22 juni
00.00 uur; Henkt roept andere Driehoekers op maar krijgt helaas met niemand contact. Met een koers van 319gr, N-NW 2 met een lichte deining, hebben wij nog even de motor bij staan, deze gaat om 02.00 uur weer uit als de wind is gedraaid naar SW 3.
04.00 uur; we lopen er lekker doorheen zo'n 4,5-5 knp. Met een windje SW 3. Om 07.30 uur staat er een S-SW 3-4, lopen we 6,8 knp en dan kan deze Driehoek Noordzee Challenge niet meer stuk: DOLFIJNEN. Henk komt filmen, Joke probeert foto's te maken (maar wat zijn ze snel). Na ruim 1,5 uur zijn ze weer weg, wat een ervaring.
12.00 uur, ook tijdens dit 12-uurtje krijgen wij geen contact met andere Driehoekers (veel later zal blijken dat onze squel staat te hoog). 13.00 uur; het zonnetje probeert door de bewolking heen te prikken. We lopen 6,7 knp met windje S-SW 4. Joke is helemaal ingeslingerd ze heeft geen katterig gevoel meer. Onze koers blijft ongeveer gelijk, alleen de wind is wat minder geworden S-SW 2-3 (Meestal S-SW 2). Om 16.45 uur spotten we een Jan van Gent. De wind trekt iets aan tot S-SW 2-3, dus draaien we de high aspect weg en zetten de gennaker en worden daarbij vergezeld door Dolfijnen.
Als de gennaker staat lopen we 7,2 knp. Om 18.00 uur is de wind S 2, de gennaker wordt opgeruimd, de high aspect uitgedraaid, de motor gaat erbij en zo zeilen en motoren we verder. Het eten is op, de afwas gedaan en dan kan Henk naar bed. Om 21.30uur heeft hij de slaap nog niet te pakken, hij komt buiten zitten en neemt de wacht over van Joke die lekker naar bed kan. Inmiddels is het 24.00 uur, we doen een poging op 77 en jawel er is contact met de Robinson, Loesje en Kokmeeuw.
Dinsdag 23 juni
00.00 uur; de zee laat af en toe een rimpeling zien. Om 03.00 uur maakt Henk Joke wakker, ze moet even buiten komen kijken. Dolfijnen in het donker, dat is toch wel een beetje eng. Na 15 minuten zijn ze weg en gaat Joke voor nog 1,5 uur naar bed. Om 04.30 uur wisseling van de wacht. Henk heeft niets bijzonders te melden. Om 05.00 uur kan de motor uit, er is genoeg wind S 3, we lopen maximaal 6 knp. Na 1 uur is de pret weer over, de wind is S 1-2, de motor gaat weer aan. Er is een prachtige zonsopgang. Om 07.00 uur is er aan SB een boorplatform te zien, echter door een snel opkomende zeemist is deze 15 minuten later niet meer te zien, alleen de mistbel is te horen. De wind is N-NW 2, Joke rolt te high aspect weg, het zicht is nauwelijks 100 mtr. Henk doet voor alle zekerheid de radar aan en geeft door dat er 5 stipjes te zien zijn. Later blijken dit allemaal vissersboten te zijn.
Om 08.00 uur is de mist wat opgetrokken en is het zicht nu ca. 200 mtr, maar het blijft een kleine wereld. De hele ochtend blijft de mist rondom aanwezig, maar boven ons schijnt de zon. Een rare gewaarwording, rondom in de mist maar boven ons de zon. De wind is om 11.30 uur E-SE 2 niet genoeg om snelheid te maken zonder motor dus deze blijft aan. Als er om 12.00 uur weer contact is tussen de Driehoekers horen wij de Xindi Aquatic (deze ligt 17 mijl voor ons), ook is er contact met Loesje. We spotten de eerste Puffin op positie 58,26'N en 01.44'W. De wind is E-SE 1-2. We varen nog steeds in de mist. Anderhalf uur later zijn we gelukkig uit de mist en kan de radar uit. Op 77 een oproep van de Fram (Jan Molenaar), zoals we later hoorden met motorproblemen. Jammer genoeg zou Jan vanuit Kirkwall niet meer vertrekken naar Farsund (Noorwegen) maar terug gaan naar Nederland. Helaas staat er nog steeds niet genoeg wind om te zeilen. Onze positie om 15.40 uur is 58.36'N en 02.01'W als we een zeehond vlakbij de boot hebben. We rekenen uit dat we met deze (zeil/motor) snelheid nog ongeveer 5 uur onderweg zijn naar Kirkwall. Het is weer mistig, de kust van de Orkney-eilanden is nauwelijks te zien, ook The horse of Copinsay blijft een raadsel.
De wind zal tot onze aankomst in Kirkwall E-SE 2 en later S-SE2 zijn.
Uiteindelijk leggen wij om 21.30 uur (met goed zicht) vast aan de steiger in Kirkwall, waar wij hartelijk worden ontvangen door de bemanning van Xindi Aquatic, Raido en de Blue Berry.
We hebben 442 mijl afgelegd, waarvan 52,00 uur zeilend en 29,75 uur stoomtijd.
De champagne kan open, die hebben wij verdiend (vinden we zelf).
Woensdag 24 juni
Deze dag gebruiken wij om lekker bij te komen te genieten van de omgeving. We lopen wat rond en gaan o.a. de St Magnus Kathedraal bezoeken. Wat een prachtige Kathedraal, mooi muurschilderingen en glas in lood ramen. Zeer zeker de moeite waard. In de loop van de dag komen ook de meeste andere boten binnen, het is erg gezellig in de haven. We treffen het ook met het weer, lekker zonnig met een lichte bewolking. Het wordt hier bijna niet donker en we zitten dan ook tot laat in de kuip lekker te lezen (natuurlijk met een borrel erbij).
Donderdag 25 juni
Ed, Erik en Robin hebben een workshop georganiseerd. Er is een redelijke opkomst. Deze workshop is bedoeld om ervaringen uit te wisselen. BV; weet iedereen hoe ver je bij een booreiland vandaan moet blijven of hoe bak je brood of over het gebruik van een plascondoom (voor heren) enz.. Het is een leuke workshop geworden waar ook handige tips uitgekomen zijn. De bedoeling is deze workshop ook in Farsund te houden. In de middag is er een bustour onder leiding van een Nederlandse gids, we beginnen bij de whiskey stokerij (mogen dit ook proeven, sorry liefhebbers maar het is niet te drinken), daarna bezoeken we een Italiaanse kapel, deze kapel is gebouwd door Italiaanse krijgsgevangenen. In deze kapel kun je zelfs trouwen, niet teveel gasten uitnodigen het is er binnen niet groot.
Vlakbij deze kapel is ook een Nederlandse wijnboer, uiteraard brengen wij een bezoekje en kopen er de plaatselijke lekkernij (die wij wel te drinken vinden). De tocht gaat verder over het eiland en brengt ons in St Margaret Hope.
Hier lopen we wat rond tot het tijd is om weer te vertrekken. Via het vliegveld, voor bewoners van Kirkwall is vliegen net zo gewoon als voor ons de trein, komen we weer in de haven. 's Avonds is er een feestavond in het Clubhuis van de Orkney Sailing Club. Het wordt een gezellige avond met de nodige toespraken, tevens zijn er drie dames die de muzikale omlijsting verzorgen.
We maken het niet al te laat, morgen gaan we richting Farsund.
Vrijdag 26 juni Kirkwall - Farsund.
Om 10.00 uur de gebruikelijke palaver. Ook nu kunnen we na de woorden van Ed: EN NU OPROTTEN vertrekken naar Farsund. Met ons positie van 58.59'N en 02.57'W en een logstand van 11.149 mijl wij verlaten om 11.45 uur NL-tijd de haven van Kirkwall, het is mooi weer en uitstekend zicht. Op grootzeil en motor varen we de eerste drie kwartier naar buiten. Om 12.30 uur gaat de motor uit en met de high aspect en het grootzeil kruizen we met windje E 4 het laatste stuk langs Shapinsay naar buiten, met een koers van 130gr.
Er staan behoorlijke golven, ondanks dit lopen we er lekker doorheen. Het zonnetje laat ons, net als de afgelopen 2 dagen, niet in de steek. Rond 13.00 uur twijfelen we of we de high aspect zullen vervangen door de grote genua omdat de wind wat minder is geworden. We doen het uiteindelijk niet en dat blijkt een juiste keuze, een uur later trekt de wind weer aan tot E-SE 4-5. De wind is net als vanuit Den Helder naar Kirkwall niet uit de juiste richting. (bij zeilers is het ook nooit goed, dan te weinig wind, dan te veel, dan uit de verkeerde hoek). Het eten slaan we vanavond over. Henk gaat om 20.00 uur naar bed, op dat moment is onze koers 42gr. De zeilen staan goed, voorlopig zullen we deze koers blijven varen. Voordat je er erg in hebt is je wacht voorbij en kun je naar bed, Joke geeft dan ook graag de wacht over aan Henk, tijdens haar wacht zijn er geen bijzonderheden geweest.
Zaterdag 27 juni
00.00 uur; er is contact geweest met de Chick-a-Bee en de Mamira Fenna. Henk verlegd naar de koers 138gr en met E-SE 4 het gaat super. In de loop van de dag maken we behoorlijke slagen van 57gr naar 138gr naar 73gr naar 52gr naar 114gr. We halen een gemiddelde van 5,3 mijl per uur met de wind SE 4-5 en later E-SE 3. Om 21.00 uur trekt de wind aan tot 22-23 knp uit E-SE af en toe E en lopen er met 6,2 knp doorheen. Om 22.00 uur gaat de motor weer bij om stroom te draaien. De dagen vliegen voorbij, maar het is dan ook heerlijk zeilweer dus genieten we volop. Tijdens het overgeven van de wacht om 24.00 uur zijn er geen bijzonderheden te melden.
Zondag 28 juni
00.00 uur; we ontvangen helaas niemand op 77. De wind neemt gedurende de nacht af tot E-NE 3-4 en later E 3. Om 09.00 uur valt de GPS uit, opnieuw opstarten is voldoende om deze weer aan de praat te krijgen. Voor ons langs vaart een onderzoekschip met lange kabels van 1,5 mijl, die na aantal oproepen ons uiteindelijk via een 77 bereikt en verzoekt ruim achter hem langs te gaan, wat Henk uiteraard doet. Hij had dit schip wel gezien, alleen niet het witte lichtje aan het eind van de kabel. Joke krijgt hier niets van mee, die slaapt als een roos. Nog 98 mijl tot de aanloop naar Farsund. Om 12.00 uur lukt het ons om de Saffier en de Fu Shan op 77 te krijgen. Het gaat goed daar aan boord. Twee uur later komt er vanachter ons een mist opzetten, de wind is nu nog maar SE 2. Om 14.45 uur halen we de high aspect weg, deze heeft geen toegevoegde waarde meer, we varen verder op grootzeil en motor. Om 16.00 uur is onze koers 102gr en motorsailen we verder. Vanaf 21.00 uur gaat de high aspect bij en motor uit, hebben we N-NW 3-4. 24.00 uur; weer een nieuwe dag.
Maandag 29 juni
00.00 uur; het is wat met onze marifoon, het lukt ons weer niet om iemand op 77 te ontvangen, jammer het is altijd leuk om andere te spreken. In de loop van de nacht kunnen we nog een aantal uren zeilen. Henk heeft de aanloop van Farsund al 2x eerder gedaan, maar toch is hij blij dat we niet in het donker aan zullen komen.
Dan komt Farsund in zicht, wat een verschil met Kirkwall. Alleen al de witte huizen die er veel gezelliger uitzien dan die grauwe in Kirkwall.
Om 06.00 uur meren we af aan de kade in Farsund.
We hebben 324 mijl afgelegd, waarvan 45,75 zeilend en 20.50 uur stoomtijd.
De kade is gereserveerd voor de Driehoek Zeilers, er hangt zelfs aan de muur een welkom voor ons Driehoekers.
Dit en nog veel meer word verzorgd deur Arno Spiering. Arno woont al vele jaren in Noorwegen en hij helpt de Nederlandse organisatie met van alles. De heren van de Xindi Aquatic zijn nog in diepe rust, zij waren als eerste in Farsund. De Juliana en de Blue Berry zijn gelijk met ons binnengelopen. Na wat opgeruimd te hebben gaan we aan boord van de Juliana een ontbijtje nuttigen (korenwijn, bier, port, jenever en nog veel meer komt er op tafel) het is erg gezellig. Na een aantal borrels gaan wij lekker douchen en verse broodjes halen, het is genieten. Om 08.00 uur komt er een vrouwtje van de VVV, geheel in klederdracht, zij heet ons welkom in Farsund en geeft ons een krant en ook nog wat verse broodjes (ook de volgende dagen komt zij verse broodjes brengen).
Om een uur of elf laten de heren van de Xindi Aquatic zich zien, zij komen aan boord van de Bluenose een bakkie doen en hebben we allemaal ons verhaal over de afgelopen dagen.
Dinsdag 30 juni
Er is vandaag, voor de liefhebbers, een bustocht georganiseerd, met als gids het vrouwtje van de VVV. Wij laten echter deze bustocht aan ons voorbij gaan, wij wandelen wat, genieten van het uitzicht en hangen een beetje rond bij de boot.
Vanwege het mooie weer is de workshop afgeblazen. Het is gezellig in de haven, iedereen doet zijn ding. Omdat er nogal wat zijn motoruren gedraaid vanaf het vertrek uit Kirkwall, moet er nog getankt worden. Dan is er weer Arno, die heeft gezorgd dat er een tankwagen komt zodat iedereen, zonder te verkassen, kan tanken en weer voldoende brandstof heeft om in Den Helder aan te komen (hopelijk komt de wind uit de goede richting en is het niet nodig deze brandstof te gebruiken). 's Avonds is er in het "Zeemanshuis" een diner met de Burgmeester van Farsund. Na de nodige toespraken kunnen we gaan genieten van lekker eten.
Morgen het laatste traject: Farsund - Den Helder.
Woensdag 1 juli Farsund - Den Helder
Voordat wij naar het papalver kunnen wij hebben een journalist van de plaatstelijke krant aan boord voor een interview en het nemen van de nodige foto's. Jammer dat de krant pas de volgende dag zal uitkomen. Na het palaver en de woorden EN NU OPROTTEN, echter nu uitgesproken door Erik Hardonk, kunnen we vertrekken. Er zullen een aantal boten blijven liggen, 2 hebben vakantie en wat andere zullen later vertrekken. Om 11.45 uur vertrekken wij, met mooi weer en uitgezwaaid door andere Driehoek-Zeilers. Wij hijsen het grootzeil en houden nog even de motor bij, na 15 minuten rollen we de grote genua uit (deze hebben we in Farsund gewisseld met de high aspect) en kan de motor uit.
Eénmaal buiten blijkt er iets meer wind te staan dan verwacht (23 knopen). We zetten 1 rif en rollen de genua een paar slagen in, het zeilt comfortabeler en we lopen nu zelfs tussen de 8,2-8,5 knp. Onze koers is 208gr. Er zitten aardige golven tussen. De gennaker kan voorlopig opgeborgen blijven met deze wind.
In de loop van de middag komt de wind steeds achtelijker binnen en lijkt iets af te nemen. Onze lunch bestaat uit een beker yoghurt, in meer hebben we geen zin. Om 14.00uur is de wind W-NW 4-5 en komt 90gr stuurboord binnen, met deze wind lopen wij zo'n 7,4 knp. Er nadert ons een grote tanker aan SB-zijde, wij hoeven hier niet voor uit te wijken hij stuurt achter ons langs. We volgen de Fram van Ed Megens op marifoonkanaal 77, hij ontvangt een weerbericht. Het zal droog blijven en de wind zal in de loop van de avond/nacht naar N draaien en afnemen tot 2-3 Bft.
Om 16.00 uur rollen we de genua weer helemaal uit, maar laten het rif zitten. We blijven er lekker doorheen lopen. Een uur later hebben we witsnuit dolfijnen bij de boot, wat blijft dit toch genieten. Ook nu laat de mist ons niet met rust, we komen midden in een mistvlaag te zitten die ca 10 minuten zal aanhouden, ondanks dit lopen we nog tussen de 7,3-7,6 knp met een windje W 4. Het is inmiddels 20.00 uur kan Henk naar bed, maar pas nadat we samen nog even het rif uit het grootzeil halen. Na twee heerlijke dagen in Farsund is het toch weer lekker om op zee te zitten, alleen het vooruitzicht dat maandag 6 juli dichterbij komt moeten we nog maar niet denken (dan moeten wij beiden weer aan het werk). We zijn verwend geraakt de laatste 2 avonden, lekker lang buiten zonder lange broek en trui. Vanavond is het toch wat anders op zee; nge broek, trui, muts, handschoenen. De avond verloopt zonder problemen. Om 24.00 uur is de wisseling van de wacht en is het weer tijd om de marifoon op 77 te zetten en uit te luisteren en op te roepen.
Donderdag 2 juli
00.00 uur; het lukt ons om de Xindi Aquatic en de Era te ontvangen (onze problemen met de marifoon lijken opgelost). De wachten zijn rustig verlopen. Joke moest nog wel uitwijken voor een vrachtschip, achteraf deze loopt ver voor ons langs (ze heef t nog steeds wat problemen met het inschatten van afstanden). Om 06.00 uur is Henk nog in diepe rust, met een NW windje 3 lopen we zo'n 5,2-5,4 knopen. Om 09.00 uur hijsen we de gennaker, met 5 tot 8 knopen wind lopen we een snelheid van ca. 5,2 knp. We zien andere Driehoekers op spinnaker of gennaker, het is een mooi gezicht en ook leuk dat dit een koers is dat je andere boten blijft zien. Om 11.30 uur zijn we iets hoger gaan varen om optimaal van de gennaker gebruik te blijven maken. Met 4,7 knoop aan de wind lopen wij zo'n 4,5 knp, bij een koers van ongeveer 204gr. Het is prachtig weer en een rustig kabbelende zee. De wind is een beetje aan het dwarrelen, zo is het N-NW dan weer N. Om 12.00 uur nu geen Xindi Aquatic of de Era maar nu hebben we de Glatisant en de Yemanya. Om 13.45 uur is het een beetje gedaan met de wind (N-NW 1-2) en de snelheid, we halen de gennaker weg en starten de motor. Even later zien we ook andere om ons heen die de spinnaker of gennaker weghalen. Er staat om 16.00 uur nog maar 2-3 knopen wind, dus zeilen zit er voorlopig niet in. We komen een zeilboot tegen met zeilnummer NOR347 (gaat zeker weer naar huis). Wij lezen en puzzelen wat, zijn gewoon aan het genieten met dit mooie weer en van een lekker koud biertje. Om 17.30 uur kan de motor uit en kunnen we de spinnaker hijsen, lopen meteen 5,2 knp, wat een rust. We moeten gijpen met de spinnaker, de wind is op dat moment NO 3 en we lopen zo'n 6,3 knp. Na zo'n 4 uur gaat de spinnaker er weer af en de motor weer aan. Het is inmiddels 22.00 uur, Henk gaat nu pas naar bed en Joke kan haar wacht volmaken.
Vrijdag 3 juli
Om 00.00 uur is er contact met de ERA en de Xindi Aquatic. Tijdens de wacht van Joke gaat het om 03.00 uur harder waaien E-NE 3-4 en kan ze de genua bijzetten en gaat de motor uit. Helaas is dit maar voor 1 uur, daarna moet de genua weer weg en de motor weer bij. Om ons heen heel wat vrachtschepen die voor en achter ons langs gaan.
Henk neemt tegen 04.00 uur de wacht over, hij haalt de genua weg en zet de gennaker er op en haalt een maximale snelheid van 7,4 knp met de wind E-NE 3-4. Om de shippingline haaks over te steken varen we nu 161gr richting Vlieland. Met ca. 6,9 knp snelheid scheuren we de shippingline over. We komen grote containerschepen tegen en ook een schip van de marine. Inmiddels is het 11.15 uur en zijn we de shippingline voorbij, we ruiken Vlieland en zien Terschelling. We sturen nu 212gr voor de aanloop van het Molengat, nog 30 mijl te gaan tot Den Helder. Inmiddels zitten we beiden in de kuip en hebben we de spinnaker gezet met windje NE 3. Om 12.00 uur, dit zal tijdens deze laatste Driehoek ons 12-uurtje zijn, hebben we contact met de Knoerteke. Het zal door het mooie zeilweer gekomen zijn dat we niet goed opgelet hebben, in een keer zitten we vast op het uiterste puntje van de zandbanken van de Stortemelk (53.22'N/05.02'E). Even vraagt Joke zich af of dit echt onoplettndheid is van ons beiden of dat dit een door Henk bedachte ontgroeningsstunt is voor haar. De motor gaat bij en Henk probeert de boot in dieper water te krijgen, wat helaas niet lukt. Als een speer halen we de spinnaker weg, gaan hangen aan SB en na ca. 15 minuten zijn we eindelijk los. Met een hartslag die iets hoger is dan normaal stuurt Henk de boot naar dieper water. Om 13.40 uur komt de Koninklijke Marechaussee aan boord voor paspoort controle (alles is in orde en we mogen verder). Na dit bezoek gaat de spinnaker weer omhoog, sturen 237gr met NE 2 en dan nog 18,9 mijl tot Den Helder. Er komt een weeralarm van de ANWB die we horen via de radio en aangeeft dat er veel wind, regen en hagel kan komen. We bekijken de buienradar en zien dat er om ongeveer 15.30 uur een flinke bui boven Den Helder zal komen, wellicht pakken wij daar ook wat mee van. Wij informeren via 77 de overige Driehoekers over deze voorspelling. Wijzelf halen de spinnaker er af en zetten de motor bij. Boven Texel is de wind inmiddels gedraaid naar SW 5-6, hebben we hoge golven en lopen nog maar 4 knp. We laten het grootzeil zakken en gaan verder op de motor. Henk gaat nog even wat te eten maken (nadat we lekker gegeten hebben besluit Henk de pan met een laag water terug te zetten op het gasstel, echter deze blijkt niet goed vast te zitten, met een hoge golf valt de pan achter het gasstel en al het water met de resten bami over de vloer, straks dweilen geblazen in Den helder). Om 18.40 uur draaien we het Molengat in, lopen nu weer 6,6 knp en zien op de windmeter maximaal 25 knopen wind verschijnen, het is dus wat onrustig, ook wordt het een beetje heiïg en ziet het er ongezellig uit, terwijl de morgen zo prachtig begon. Om 19.30 uur zijn we uit het Molengat en varen nu met de genua bij op het Marsdiep, zelf het zonnetje komt er weer bij. Om 20.00 uur liggen wij vast bij bij de KMJC (13 dagen nadat we gestart zijn). Even dweilen en opruimen en dan gaan we de andere Driehoek Zeilers feliciteren met een zeer geslaagde tocht. We nemen champagne mee en er ontstaat een gezellige steigerborrel.
We hebben 283 mijl afgelegd, waarvan zeilend 43,75 en 13,50 uur stoomtijd.
In totaal hebben we deze Driehoek Noordzee Challenge 1.049 mijl afgelegd, waarvan 141,50 uur zeilend en 63,75 uur stoomtijd.
Zaterdag 4 juli
Wij willen om ca. 13.00 uur vertrekken richting Andijk, op dit tijdstip pakken we nog wat stroom mee. Om 11.30 uur komt de Shishco nog binnen, die hebben een heftige nacht achter de rug, ze zien er moe maar voldaan uit. We maken snel een bak koffie voor ze, kletsen nog wat en daarna zij gaan een paar uur slapen en wij gooien los. We varen samen op met de Robinson, na de sluis bij Kornwerd nemen we afscheid van hem en wensen Robin heel veel plezier in zijn 'sabbatical jaar'. Om 18.00 uur zijn wij in Andijk en wat een ontvangst hebben wij daar, Pieter, Anja, Nico en Ireen (zij waren ook bij het vertrek) staan ons op te wachten. Onder het genot van een borrel en de door hen meegebrachte appeltaart kunnen wij alvast onze eerste verhalen kwijt.
Abonneren op:
Posts (Atom)