Vakantie 2010

Dit jaar gaat onze reis voor het eerste naar het zuiden, andere jaren zijn we altijd naar het Noorden geweest. Tijdens het Pinksterweekend zullen Henk en Nico de boot alvast een eind weg brengen.
Zaterdag 22 mei 08.50 uur; Nico en Ireen zijn aan boord. Nico gaat met Henk mee om de boot alvast richting het zuiden te brengen. Na een bak koffie vertrekken de mannen met een NNE 4-5. Ze gaan via Amsterdam. Alles zit mee, de sluis bij Enkhuizen, de Schellingwoudebrug en de sluis bij IJmuiden. Ze gaan door naar Scheveningen. Om 23.00 uur vinden ze nog een plekje, het is er waanzinnig druk, de North Sea Regatta is bezig. Na wat te hebben gedronken gaan ze naar bed, de willen de volgende morgen om 05.00 uur al vertrekken. Ondanks het vele lawaai vallen beide direct in slaap. Ze gooien op het afgesproken tijdstip los. Bijna buiten kan er geen gas meer gegeven worden. Het lukt hen om langs een groot schip vast te leggen en gaan kijken wat er aan de hand is. De gaskabel blijkt gebroken. Ze maken een noodoplossing en vervolgen hun weg. D.m.w. een touwtje geknoopt aan .... en dit weer door het raampje naar buiten zodat er gas gegeven kan worden. Het is een prachtige dag. Eerst was het de bedoeling om door te gaan naar Oostende, maar is daar een gelegenheid om de gaskabel te laten repareren! Ze besluiten naar Breskens te gaan, Henk weet dat daar wel een werf is die hopenlijk e.e.a. kan repareren.
Joke en Ireen hebben de mannen 2e Pinksterdag opgehaald. In Breskens nog even over de Pinkstermarkt gelopen en aan het eind van de dag met z'n 4-tjes lekker gegeten in Badhoevedorp. Nog 1 weekje werken en dan VAKANTIE!!!!
Op vrijdag 28 mei zijn de ouders van joke zo lief om ons naar Breskens te brengen, wat heel veel beter is dan met de trein te reizen. Nu kan er nog het nodige profiant mee. Aan boord blijkt de gaskabel zeer deskundig te zijn gerepareerd, we halen de reservesleutel op in de watersportwinkel. We treffen het met het weer. Na lekker gegeten te hebben met z'n 4-tjes gaan Annie en Ruud weer richting huis. Nog even de navigatie voor ze ingesteld, is lekker makkelijk. Zo makkelijk blijkt het niet, Ruud gaat bij de eerste bocht al verkeerd. Even later komt hij weer bij de boot met de vraag of wij nog even de navigatie opnieuw willen instellen. Uiteindelijk komen ze, zonder omwegen, aan in Purmerend.
Zaterdag 29 mei Breskens - Nieuwpoort
Om 07.00 uur vertrekken wij met de wind S-SSE 3-4 later veelal 5. Het mooie weer blijft aanhouden, met in de ochtend wel veel bewolking maar deze is in de loop van de dag verdwenen. Om 12.15 uur liggen wij in een box bij de KMYC te Nieuwpoort. We hebben er 40 mijl opzitten. Inmiddels is de wind S6. In de haven is een verval van 4,7 meter, dit is iets wat wij in Nederland helemaal niet gewend zijn. We hebben net een kop koffie en een broodje gemaakt of we krijgen bezoek; de douane, of ze aan boord mogen om de papieren te controleren en kijken of er geen rode diesel in de tank zit. Alles is in orde bevonden. We gaan de kant op even wandelen en kijken of er in Nieuwpoort is te beleven valt. Er is een boulevard met winkeltjes, restaurantje en er is een braderie. We zijn net op tijd aan boord, even later komt de regen met bakken naar beneden. Om 17.00 uur houden wij onze happy hour, dit is iets wat wij de hele vakantie, tenzij we aan het zeilen zijn, om dit tijdstip gaan doen. Lekker een borrel (of 2) hapje erbij, we blijven gewoon genieten.
Zondag 30 mei. We worden wakker, het weer is niet zo denderend. Gister al besloten om vandaag te blijven liggen vanwege de slechte voorspellingen. Na het ontbijt een heerlijk stuk gewandeld en hebben ons zelf getrakteerd op een lekker bak koffie met lekkers. De wind is inmiddels N5, we liggen lekker met de kop in de wind en zitten (in korte broek) met een lekker zonnetje in de kuip en genieten volop met een boek. Morgen gaan we vroeg op pad naar Calais, dus gaan we vanavond een beetje op tijd naar bed. Maandagmorgen staan we vroeg op, het regent en er waait een stevige wind van 6 a 7 bft. Henk roept dat het niet aantrekkelijk is om nu te vertrekken, we besluiten om niet te gaan en duiken lekker nog een paar uurtjes in bed. Wellicht kunnen we vanmiddag nog gaan als de wind wat is gaan liggen. Na ons ontbijt overleg wat te gaan doen! Het weer knapt nog niet op en de voorspellingen laten ook niets goed zien. Om 11.00 uur nemen we het besluit om nog maar een nachtje te blijven en dan morgen maar door te gaan naar Boulogne in plaats van Calais. We pakken de fietsen en zien op deze manier meer van Nieuwpoort. Na 3 dagen hebben we het wel gezien en ipv naar Calais gaan we in één keer door naar Boulogne. 1 juni. Henk wil vroeg weg en dan is het ook vroeg. Om 05.00 uur verlaten we de haven van Nieuwpoort. De wind is aanmerkelijk minder, veel minder, er is geen wind. We hijzen wel het grootzeil maar later gaat de motor erbij aan. Deze blijft aan tot Boulogne. Aankomst is een vreemde haven is altijd weer even zoeken. We gaan naar de haven aan SB, alleen nadat we vastliggen blijkt deze haven alleen voor de locals. Inmiddels is het behoorlijk gaan regenen als we naar de andere haven gaan. Daar worden we keurig opgewacht door de havenmeester die ook de voorlijnen aanpakt. Na het opruimen van de boot besluiten we, ondanks de aanhoudende regen, de stad te gaan verkennen. Boulogne is zeker de moeite waard. De volgende dag vertrekken we om 08.30 uur richting Cherbourgh wat 142 mijl verderop ligt. Normaal zijn onze wachten 4 uur op 4 uur af, nu gaan we 3 om 3 proberen. Dit blijkt voor ons niet te werken, de wacht is weliswaar kort maar het slapen is ook maar kort. De wind laat het afweten dus draait de motor rustig mee. De nacht verloopt zonder problemen. Om 06.00 uur komt de zon op. De zon blijft helaas niet aanwezig het is somber weer en dis is het nog steeds als wij om 13.00 uur Cherbourg binnen lopen. Onbekend terrein dus is het weer even zoeken/navigeren. Dat navigeren kun je wel aan henk overlaten. Binnen de haven zien we al gauw waar wij als visitors mogen liggen en daar is ook nog plaats voor de Bluenose. Meteen even betalen en dan een lekkere douche. Na het douchen blijkt het zonnetje er weer te zijn en gaan we nog even in de kuip liggen om nog even bij te komen van het nachtje door zeilen. We moeten wel uit de wind blijven, want die is behoorlijk fris. In de middag komen de fietsen weer te voorschijn en we gaan op pad, achteraf wellicht niet zo'n goed idee; Cherbourgh is een zeer drukke stad. Toch zien we heel wat van de stad en op een typisch Frans pleintje nemen we een lekker ijsje. We gaan nog even langs het museum waar buiten een grote onderzeeër buiten ligt. Cherbourgh heeft een gerenommeerde zeilschool. Zeilles behoort tot een verplichting op school, zo zien we kinderen met o.a. optimisten, getrokken door een rubberboot, naar buiten gaan. Ook in Cherbourgh kennen ze de avondwedstrijden, de animo echter niet zo heel erg groot als wij nog even gaan kijken hoe de wedstrijd verloopt in de voorhaven. Vrijdag 4 juni gaan we niet te laat op weg naar Jersey om optimaal gebruik te kunnen maken van de stroom in de Race of Alderney (hier hebben we over gehoord dat je hier met het juiste tij doorheen moet anders is het niet te doen). Wij dus op weg en afwachten wanneer het stroomgeweld gaat losbarsten. Wachten, wachten en nog eens afwachten en ja we hebben stroom mee, alleen is deze maar maximaal 2 knopen!!!! Dit viel dus tegen, maar de kust onderweg naar Jersey zeker niet. Na een paar uur krijgen we Jersey in zicht, met de huidige wind zal het nog wel enige tijd duren voor wij de andere kant van Jersey hebben bereikt. Het is inmiddels twee uur en weten dat we te laat zijn om met hoog water de haven van jersey nog binnen te kunnen lopen. Het blijft onderweg uitkijken naar die vervelende kreeftenpotten die overal met hele kleine gekleurde ballen gemerkt zijn, alleen je ziet ze pas op het laatste moment. Om 16.00 uur zijn wij bij de haven en leggen vast tegen een andere boot aan de wachtsteiger en kan het wachten beginnen op hoogwater wat om ongeveer om 23.00 uur voor ons hoog genoeg zal zijn om de haven binnen te kunnen. Een aardige havenmeester komt langs om vast af het liggeld te innen en hij laat weten dat wij aan de één na laatste steiger (steiger F) in het midden wel kunnen liggen omdat daar het meeste water blijft staan. Later zou blijken dat we nog 30 cm onder de kiel overhielden. Er komen steeds meer zeil-en motor boten naast en achter ons liggen, allemaal in afwachting van hoogwater. Hebben we straks nog wel een plekje!! O.a. de motorboten kunnen eerder over de drempel heen met minder diepgang. Om 23.00 uur staat er op het digitale bord dat er 1.80 mtr water staat. en ja, de eerste boten gaan alvast naar binnen, wij moeten wachten tot er 2.20 staat. Eindelijk is het zover, we gooien los en wat is het spannend om over zo'n drempel te moeten want geeft het bord wel de juiste diepte aan! Het gaat helemaal goed en varen naar steiger F, helaas geen plek aan deze steiger. Dan gaan we maar langszij bij iemand, hé bij steiger G gaat nog een boot naar buiten, maar is het daar diep genoeg! We vragen het aan de mensen op een boot die al ligt op deze steiger en hij weet zeker dat er genoeg water blijft staan. Dus we gaan daar liggen en gaan hopen dat we straks niet vast liggen. Aan de andere kant het is allemaal prut dus kwaad kan het niet. Henk zet wel even het alarm van de dieptemeter meer vanwege nieuwsgierigheid over hoeveel water er blijft staan. Er blijft nog 30 cm onder de kiel staan, meer als genoeg dus. Het is wel een leuke haven, helemaal omgeven door een kade waar het de hele dag en avond een gezelligheid is van allemaal mensen die langslopen. Inmiddels is het 01.00 uur, we nemen nog een borrel en gaan naar bed, morgen gaan we op verkenning uit. Om wat van het eiland te kunnen zien besluiten we tot een bustour en niet zoals in eerste instantie met de fiets. Achteraf blijkt dit een hele juiste keus, ze rijden links en de wegen zijn niet al te breed en dan met al die heuveltjes. Onderweg stoppen we bij het Parel museum, waar de allergrootste parel van de wereld ligt. Op de terugweg stappen we uit bij St Aubin en vandaar lopen we zo'n 5 km langst de kust terug naar St. Helier. Het zijn wel 5 lange kilometers (het blijken geen km maar mijlen te zijn). Uiteindelijk terug aan boord hebben we wel een biertje verdiend. We besluiten morgen ook nog te blijven liggen en dan gaan we de oostkant bekijken. 's Avonds gaan we langs de haven waar alleen de locals mogen liggen. Het is inmiddels laag water en dan is het toch een triest gezicht als je de boten in de modder ziet liggen. Zondag 6 juni; heet is vandaag Herdekkingsdag van Day day. We gaan met de bus op pad en dien de andere kant van het eiland. We stoppen bij een typische Engelse Manor om daar de prachtige tuin te bekijken. Na 1 uur pakken we de eerstevolgende bus verder naar Durrell. Daar blijkt verder niets dan een dierentuin, dus ook niets te eten, foutje. Gauw met de bus weer terug naar Liberation Station (vlakbij de boot) en gaan daar lekker lunchen. Jersey is een plaats waar je belastingvrij drank, sigaretten, parfum e.d. kunt kopen. Wij kopen wat drank en chocolade, de flessen worden verzegeld en deze mag je pas openmaken als de de territoriale wateren van Jersey hebt verlaten. Veel boten zie je met hoogwater de haven binnenlopen, gaan dan drank e.d. kopen om vervolgens met hoog water weer te vertrekken. Morgen gaan we naar Guernsey. Om 14.00 uur zal het hoog water zijn en dan kunnen we weg, maar niet voordat we een gastenvlaggetje van Jersey hebben gekocht. Yes, hoogwater om NL 13.00 uur, we gaan. Het is nog lekker weer met een zonnetje. De voorspellingen zijn niet zo goed er is regen op komst. Met S3 proberen we te zeilen, maar helaas het lukt niet met de deining die er staat. Motor gaat bij en even later bergen we het grootzeil op. De voorspelling komt uit, regen!!
Er is geen reden om alle 2 nat te worden, Joke offert zich op en gaat binnen op de bank liggen met een spannend boek. Henk is lief en die komt binnen en verwend haar om nog even lekker een plaid over haar heen te leggen. Het regent nog steeds als we om 17.00 uur bij de haven van Geurnsey zijn. Bij de ingang van de haven staat het peil op 2.30 mtr, hoog genoeg voor ons om de haven binnen te varen. De havenmeester staat op de kade en vraagt hoe die we steken. Op ons antwoord 2.15 mtr krijgen we te horen dat we de haven niet in kunnen en dat we aan één van de drijvende steigers buiten moeten gaan liggen. Daar is nog een plek voor ons. Helaas is daar geen stroom, dus moeten we wat zuinig aan doen daarmee. We moeten nu wel met ons rubberbootje naar de kant, dus pompen geblazen. Na het eten gaan we nog even aan wal voor een kop koffie. Deze drinken we bij Brasserie Christies en het moet gezegd worden; de cappuccino's waren eeeerg lekker. De volgende ochtend doen we rustig aan. Na het ontbijt gaan we de omgeving verkennen en ook nu gaan we met de bus rond het eiland. Het is toch wel anders dan Jersey, maar zeer zeker ook de moeite waard. Je ligt vlakbij het centrum dus gaan we ook nog winkelen. We blijven in totaal 2 dagen liggen en dan is het ons wel goed; we vertrekken morgenvroeg naar Alderney. Vroeg is voor Henk vroeg dus 06.00 uur (NL tijd 05.00 uur). Joke helpt Henk op weg, maakt een kop thee en een broodje en gaat lekker nog een paar uurtjes naar bed. Het is niet zo heel ver, om 10.00 uur liggen we aan een meerboei op Alderney. De havenmeester komt langszij en vraag op we vannacht blijven liggen; dit weten we nog niet. De verwachting is 6-7 bft met mogelijk 8 uit N-NNE en dan schijn je hier niet moeten blijven liggen. Dit beaamt ook de havenmeester, we mogen blijven liggen. Als we toch besluiten om vannacht te blijven dan komt hij morgen wel afrekenen. Henk maakt het bijbootje klaar en zet het motortje erop en start. Vergeet het maar, niet aan de praat te krijgen. Drie kwartier later en de nodige K.. K.. loopt het eindelijk. We kunnen naar de kant om lekker even een stuk te wandelen en op zoek naar een gastenvlaggetje van Alderney. Maar helaas, bij de watersportwinkel uitverkocht en verder is een vlaggetje niet te koop (ook niet bij de plaatselijke VVV). We lopen en klimmen naar St Anne wat een schattig dorpsstraatje heeft. Verder wandelen we een flink stuk in de omgeving. Het is een prachtig eiland en van bovenaf heb je een prachtig uitzicht over de baai waar de Bluenose ligt. Op de terugweg naar de boot halen we nog een paar boodschappen en dan gaan we terug aan boord. Op de terugweg komen we andere NL tegen die net aan wal gaan. We hebben het met hen over het weer en laten hen weten dat het niet al te gunstig is om te blijven liggen. Wij hadden al besloten om weg te gaan. Het is wel jammer om zo snel weg te moeten, want Aldernay is een prachtig eiland, zonder al te veel toeristen, waar je heerlijk kunt wandelen en fietsen. Hier komen wij zeer zeker nog een keer terug. Als wij bijna klaar zijn om weg te varen, zien we de andere NL ook terugkomen en ook zij besluiten om te vertrekken. Uiteindelijk vertrekken wij om 15.00 uur en zijn om 19.00 uur in Cherbourgh. Gezien de voorspelde wind gaan we vragen voor een plek met de kop in de wind. We krijgen een mooie plek aan de Q-steiger. Na een simpele hap gaan we vroeg naar bed. Cherbourgh is een grote stad, we wandelen veel en ook gebruiken we de fietsen. Deze vakantie hebben we de fietsen al veel gebruikt. Je merkt dat de schoolvakanties zijn begonnen, in de loop van de dag komen er vele NL boten de haven binnen. 's Avonds halen we op de haven een pizza, die niet super is. Na 2 dagen hebben we het hier wel weer gezien en gaan 's morgens vroeg weg, met bestemming Quistreham (65 mijl te gaan. Hier treffen we de eerste echte sluis met een verval van 5 mtr. Er liggen heel wat boten te wachten voor de sluis en als ze deze opengooien gaat dat gepaard met veel lawaai. In de sluis gaat het er niet georganiseerd aan toe, groot gaat op klein, het maakt de Fransen absoluut niet uit. In deze sluis maak je vast aan een verticale kabels waarlangs de landvast mee naar beneden of omhoog gaat. Na de sluis gaan we BB uit en vinden een plekje. Meteen even naar de havenmeester om te betalen en ook hier moeten we een formulier invullen. Het is een alleraardigste havenmeester die ons niet naar de boot laat gaan zonder een presentje (een tas met de naam van de haven). Verder is hier niet zo heel veel te zien, daarvoor moet je naar Caen. Caen schijnt zeer zeker de moeite waard te zijn, je kunt er met de boot naar toe maar ook met de fiets schijn je een prachtige tocht daarnaar toe te kunnen maken. Wij gaan echter morgen naar Deauville/ Trouville. Na onze wandeling liggen er Duitsers tegen ons aan, zij blijken alle tijd van de wereld te hebben en gaan de tocht naar Caen op de fiets maken. Onze tijd komt ook nog wel. Om 10.15 uur kunnen we de sluis in, het is aanmerkelijk minder druk dan gister. Het weer laat vandaag weer niet te wensen over, deze vakantie hebben we mooi weer alleen de wind is koud en komt nu op de terugweg uit de verkeerde hoek. Het is hoogwater, dus geen probleem om de haven van Deuville binnen te lopen. We hebben een daverend ontvangst, aan beide kanten van de pier is een soort drum sessie aan de gang, het klinkt goed. In de haven is niet zoveel plek voor passanten, we moeten naast andere NL gaan liggen. Aan de andere kant van het water ligt Trouville en daar is markt. Je kunt over de brug of met een pontje, wij als echte bikkels lopen naar Trouville. Helaas voor ons zijn alle kramen al bijna weg, alleen kun je nog vis veel vis kopen. Vooral veel oesters, krab en kreeften. We struinen door Trouville en komen uiteindelijk bij het strand uit. Bij een strandtent nemen we een cappucino en wat voor één. Dit zijn echt de duurste die wij ooit gedronken hebben; € 11,90 en je krijgt er niet eens een koekje bij. Henk gaat nog even alleen aan de wandel en is getuige van het feit dat er een auto van de kade afrijd en op z'n dak in de modder terechtkomt (er zaten geen mensen in). 's Avonds gaan we nog van boord om even rond te kijken in Deauville. Bij het verlaten van de haven horen we een waanzinnig kabaal, er is een auto uit de bocht gevlogen en deze heeft de hele onderkant van zijn auto kapot gereden waarbij alle olie op het wegdek ligt. Als we 1 1/2 uur later weer terugkomen is net de politie gearriveerd. Deauville ziet er sprookjes achtig uit met zijn bijzondere huizen. Morgen, 14 juni, gaan we naar Honfleur. 's Ochtends is het wachten op hoogwater, om 11.00 uur kunnen we vertrekken. De buren wilden ook weg, maar dan naar Cherbourgh alleen zijn ze teruggekomen op dit besluit en blijven nog een dagje liggen om een wedstrijd van NL te kunnen kijken. Wij hebben gelukkig maar 15 mijl voor de boeg want het weer is niet super, het regent. De wind komt uit de verkeerde hoek, dus moet er veel gemotord worden. Uiteindelijk liggen we om 13.00 uur voor de brug die open moet om in Bassin Viex te kunnen gaan liggen. Het is leuker om daar te gaan liggen dan buiten het bassin. Als je binnen het bassin ligt dan heb je rondom restaurantjes, winkeltjes e.d. Helaas voor ons moeten we wachten tot 16.30 uur voordat de brug opengaat. Het weer is gelukkig beter geworden dus is het geen straf om te moeten wachten. Eénmaal binnen meren we af naast een NL, er zijn alleen meer NL die hier als passanten liggen. Er zijn wel vrije boxen, die mogen echter niet gebruikt worden door passanten, ook al blijven die alle dagen leeg. Het ziet er allemaal gezellig uit, pakhuizen die er van de buitenkant leuk uitzien met al die kleurtjes. Het is wel super toeristisch, maar je moet het gezien hebben. Je kunt zelfs je diner aan boord laten serveren, is niet iets wat wij gedaan hebben, maar toch! Wij blijven hier 2 volle dagen liggen en zullen donderdag 17 juni weer vertrekken. Volgens de verwachting is dan de wind ook wat minder zo'n 3-4 bft, op dit moment staat er nog een dikke 6 tot soms 7. Eerst gebruiken we nog een halve dag om de boot wat op te knappen. Joke neemt de binnenkant voor haar rekening en henk gaat aan de slag om de roerkoning wat vast te zetten. Dit vastzetten gaat niet zoals hij wil, de bout breekt en hij moet een nieuwe bout op langte maken. Daarna gebruiken we de rest van de dag om wat te luieren, boodschappen doen en voor je het weet is het weer Happy Hour. Woensdag 16 juni; het weer is nog steeds goed, alleen blijft de wind erg koud, wat ons niet hinderd om een flike wandeling te gaan maken. Er staan in de omgeving prachtige huizen maar ook veel grote huizen die zeer verwaarloosd zijn. Ook gaan we de St Catharine Kathedraal bekijken en verder slenteren we wat over de markt met biologische groente en fruit, zelf gemaakte appelsap e.d. Ze verkopen ook grote ronde aubergines, die wij voor het eerst zien. Het weer blijft prachtig, we zitten lekker uit de wind en genieten volop. Er is een tijd van komen en een tijd van gaan en de tijd van gaan is nu gekomen. Donderdag 17 juni kunnen we om 08.30 weg, dan draait de brug voor de eerste keer. Als we goed gerekend hebben staat er dan nog steeds genoeg water om richting Fecamp te gaan. Na de brug ruimen we de stootwillen en landvasten op en willen doorvaren. Dat gaat alleen niet, foutje! Toen wij met hoogwater aankwamen stonden de sluisdeuren open en konden we zo doorvaren, nu is het echter 1,5 uur voor laagwater en moeten we sluizen. Er ligt al 1 boot in de sluis, dus snel stootwillen en landvasten weer gepakt, de geduldige sluiswachter zal wel gedacht hebben: die buitenlanders ook!, en de sluis in. Het is een makkelijk sluis om aan te leggen en ook hier hoef je de landvasten niet te verpakken er is een bolder die mee hoog en naar beneden gaat. Nadat wij vastlagen gingen de deuren dicht en in rap tempo begon het water te zakken en te zakken, 4 mrt, 5 mtr, 6 mtr (hadden we goed gerekend! straks liggen we vast in de sluis en dan!) 7 mrt en nog 60 cm onder de kiel. Eindelijk, we zakken niet meer, de sluisdeuren gaan open. Ook in de vaargeul ging het allemaal goed. Het weer is goed alleen de wind komt nog steeds uit de verkeerde hoek N-NE, dus pal tegen. De motor maakt overuren. Later werd het weer slechter en de golven hoger echt veel hoger wel 5 tot 6 meter hoog. Joke is binnen gaan liggen Henk moet het alleen doen buiten. Bijna bij de haven van Fecamp komt er een havenbootje naar buiten om te vragen of alles goed gaat, want het is heel heftig buiten en voor henk ook heel heftig om binnen te lopen. Henk laat weten dat hij alles onder controle heeft en vaart de haven binnen met N-NE 6-7. Om 15.00 uur meren we af aan een steiger, allebei niet helemaal lekker. Henk gaat direct naar het haavenkantoor om mte vragen of wij mogen blijven liggen. Dit kan helaas niet, er blijft te weinig water in de haven, we moeten de andere haven in waar nog een plekje voor ons vrij is. Dat kan nu het nog hoogwater is, alleen de brug draait niet. Even een oproep via de marifoon en ze gaan de brug voor ons draaien, wat een aardige mensen hier. Eénmaal in de haven en vast zijn we het wel een beetje zat. We gaan even bijkomen, eten wat, gaan de boot van het zout ontdoen en daarna even de benen strekken en wat van de omgeving bekijken. We willen morgen ook wel blijven liggen, alleen komt dit qua tijd niet zo goed uit, dus besluiten we toch om morgen maar weer verder te gaan en dan in 1 keer door te gaan naar Nieuwpoort, hiervoor moeten we wel een nacht doorvaren. Joke heeft hier niet zo heel veel zin in, maar we gaan toch. De volgende dag is het pas om 15.00uur en kunnen dan pas de haven verlaten. De wind is ons ook nu weer niet gunstig gezind, hij blijft N-NE 6-7 bft. De Bluenose blijft echter gewoon goed varen, alleen echt comfortabel is het niet aan boord. Henk gaat om 20.00 uur naar bed en probeert een paar uurtjes te slapen. Joke heeft een prima wacht en laat Henk zo lang mogelijk slapen, tot hij uit zichzelf wakker gaat worden. Henk heeft een ingebouwde klok en roept om 01.00 uur dat hij de wacht gaat overnemen, terwijl hij van Joke nog wel een uurtje binnen mag blijven. Joke besluit toch maar naar bed te gaan tot dat ze de volgende morgen om 08.00 uur de wacht weer overneemt. Henk heeft een heftige wacht achter de rug, de wind is nog steeds niet afgenomen en de golven zijn giga. Joke krijgt tijdens haar wacht menige golf over haar heen en besluit onder een deken te gaan zitten om warm en droog te blijven. We zetten de motor bij om een beetje hoogte te kunnen houden voor de aanloop naar Nieuwpoort. Met nog 9 mijl te gaan geeft de motor de geest en is niet meer aan de praat te krijgen. Met deze wind en die golven is het geen pretje om op je kop in het motor ruim te kruipen en eventueel het probleem op te lossen. Henk roept de Kustwacht van Belgie op en meld het probleem, geeft onze positie door en zij zien ons op de radar. Na overleg zullen wij ons vlak bij de haven bij Nieuwpoort opnieuw melden en zij zullen dan al de reddingsboot klaar hebben liggen om ons binnen de pier van Nieuwpoort langszij te nemen en af te meren in de haven. Vlakbij de haven horen wij een oproep 'Bluenose hier de Brandaris'. Waarbij wij zo iets hadden, wat een bereik heeft de Brandaris van Terschelling hier en er zal nog wel een boot zijn die Bluenose heet. Toen nog een keer de oproep 'Bluenose hier de Brandaris', toen het kwartje bij ons viel; dit was de reddingsboot. Voor de pier stonden echt hoge golven dat de reddingsboot bijna rechtop op de golven stond en een boot van de zeezeilschool die naar buiten kwam, weer rechtsomkeerd maakte. Eénmaal binnen de pier kwam de boot naast ons liggen, maakte een lijn vast aan de voorste kikker, toen op de achter kikker waarna wij het zeil konden opbergen en toen gingen we met 10m knopen aan snelheid naar de hahven. Ze hebben ons keurig afgemeerd in de haven. We hadden wel veel bekijks binnen de pier.
Eénmaal in de box is Henk bij het havenkantoor gaan vragen over eventueel iemand die kon kijken, maar dat was er niet. Tijdens het wandelen kwamen wij wel wat werfjes tegen waar wellicht iemand was die eventueel kon helpen, maar het was zondag dus moesten we wachten tot morgen. Henk had eigenlijk voor de vakantie filters willen vervangen, maar daar was het niet van gekomen. Filters waren wel aan boord dus vervangen die dingen. Dit was echter de eerste keer voor hem, maar handig als hij is kreeg hij het voor elkaar. Nu kijken of de motor wilde starten en ja hoor die liep. Probleem opgelost, nou vergeet het maar, bij het geven van een beetje gas was het weer prut prut en de motor sloeg af. Henk maandagmorgen om 08.00 uur op pad en kwam een auto tegen met op de zijkant Volvo Penta (wij hebben een Volvo Penta motor) en hij heeft degene aangesproken en het probleem uitgelegd. De monteur had een klus te doen maar zou vragen of hij eerst bij ons kon kijken. Om 08.45 uur was hij keurig aan boord. Na een aantal pogingen bleek uiteindelijk alleen een compressor troep uit de aanzuigleiding voor brandstof te blazen. Henk heeft dit uit de tank gevist en het bleken bacterieen te zijn die geklonterd waren. En dit was ook het probleem, de motor liep weer als een zonnetje. Dezelfde dag hebben we om 12.00uur de haven van Nieuwpoort weer verlaten om richting Vlissingen te gaan. Er kwam nu toch wel gauw een einde van onze vakantie in zicht, we zijn nu echt op de terugweg. Eénmaal buiten stond er nog wel behoorlijk wind maar de richting was iets beter. Na eerst alleen op de grote genua gevaren te hebben, besloten we na een 1 uur toch maar het grootzeil bij te zetten en wat hebben we een lekkere zeildag gehad. Dit was echt een verademing na al het heftige weer van de afgelopen dagen. Om 19.00 uur kwamen we Vlissingen binnen, we konden nog net over de drempel, en zowaar er was nog plek voor ons. Even spullen opruimen en dan lekker ergens eten. We hebben een lekkere pizza gegeten. Dinsdag toch weer op pad en nu richting Scheveningen. Met mooi weer zo dicht langs de kust varen is toch wel bijzonder, al die gekleurde huisje langs de kust. Bij aankomst in Scheveningen bleek de haven al wel erg vol, toch was er nog wel een plekje voor ons. Op woensdag naar IJmuiden. Pas 1 uur opweg toen er een telefoontje kwam van Annie (moeder Joke) met de mededeling dat er een overstroming in onze huiskamer aan de gang was en dat er van onze houtenvloer niet veel mee over was, alle planken waren kromgetrokken. Verzekering inschakelen en de VVE om te komen kijken en te regelen dat e.e.a werd schoongemaakt. Eénmaal in IJmuiden kwam Ruud (vader Joke) haar ophalen zodat zij thuis kon gaan kijken (het was geen leuk gezicht, zonde van de mooie vloer). Henk is verder doorgevaren naar Durgerdam alwaar Joke samen met haar ouders aan het eind van de middag ook arriveerden. 's Avonds hebben we lekker met z'n viertjes in Durgerdam gegeten. Joke haar ouders hadden een hoope ellende voor ons opgelost.
De volgende dag zijn we naar de overkant gevaren en bij IJburg voor anker gegaan, vlak voor het huis van Frank en Carlijn helaas was er niemand thuis. Henk heeft Joke toen naar de kant gebracht zodat zij wat boodschappen kon gaan doen. Later die dag zijn we doorgegaan naar Lelystad en hebben daar weer heerlijk voor anker gelegen. Dat ankeren is toch wel heel lekker, niet in een drukke jachthaven, geen mensen over de boot, gewoon lekker rustig met z'n 2-tjes.
Jammergenoeg kwam zo langzamerhand het eind van onze vakantie in zicht. Onze laatste dag/nacht hebben we doorgebracht in Enkhuizen. Later op de dag kwam Nico met een vriend ook in Enkhuizen aan en is net als ons voor anker gegaan. Wat wel heel spannend was, Nico had nog nooit een nacht doorgebracht achter z'n anker, maar met dit rustige weer zou het geen probleem moeten zijn. Wij wilden nog even een hapje eten aan de kant, dus met het rubber bootje naar de kant en we hebben lekker gegeten. Naderhand heeft Nico ook het bootje nog even gebruikt om naar de kant te gaan. Het weer was rustig en we zijn lekker gaan slapen. Helaas bleef het weer niet rustig, in de loop van de nacht begon het behoorlijk te waaien en toen bleek dat ons anker niet helemaal goed lag, dus bed uit en opnieuw ankeren. Dit was makkelijker gezegd dan gedaan want het waaide heel heel hard. Buitengekomen zagen wij Nico in de kuip zitten, de volgende morgen bleek dat hij de hele nacht niet had geslapen en hij zou nooit meer ankeren, terwijl hij de enige boot was die goed achter z'n anker lag. Wij hebben opnieuw het anker 'nu goed' uitgegooid en zijn toen weer naar bed en hebben lekker verder geslapen.
Zondagmorgen was de wind gaan liggen en zijn we op ons gemak richting Andijk gevaren. In de kom bij Andijk zagen we Pieter en Anja voor anker liggen en zijn we nog even langszij gegaan om onze verhalen van de vakantie te vertellen.
Toen was het toch echt tijd om de haven binnen te varen en de boel een beetje op te ruimen, spullen te pakken om uiteindelijk toch maar naar huis te gaan.
Jammer dat de vakantie erop zit, maar het was een fantastische vakantie. Leuk om eens niet naar het noorden te gaan en zeer zeker de moeite waard om dit nog een keer te gaan doen. Niet in 2011, want dan is er weer een Driehoek Noordzee Challenge.